دل گم شد، ازو نشان نمی‌یابم
آن گم شده در جهان نمی‌یابم
زان یوسف گم شده به عالم در
پیدا و نهان نشان نمی‌یابم
تا گوهر شب چراغ گم کردم
ره بر در دوستان نمی‌یابم
تا بلبل خوش نوا ز باغم رفت
بوی گل و گلستان نمی‌یابم
تا آب حیات رفت از جویم
عیش خوش جاودان نمی‌یابم
سیر آمدم از حیات خود، زیراک
بی او ز حیات آن نمی‌یابم
سرمایه برفت و سود می‌جویم
زان است که جز زیان نمی‌یابم
آن یوسف خویش را کجا جویم
چون در همه کن فکان نمی‌یابم
هم بر در دوست باشد ار باشد
از خود بجزین گمان نمی‌یابم
بر خاک درش روم بنالم زار
چاره به جز از فغان نمی‌یابم
چون جانش عزیز دارم، ار یابم
دل، کز غم او امان نمی‌یابم
تا بر من دلشده بگرید زار
یک مشفق مهربان نمی‌یابم
تا یک نفسی مرا دهد یاری
یک یار درین زمان نمی‌یابم
یاری ده خویشتن درین ماتم
جز دیدهٔ خون‌فشان نمی‌یابم
بر خوان جهان چه می‌نشینم من؟
چون لقمه جز استخوان نمی‌یابم
برخیزم ازین جهان بی حاصل
نقدی چو درین دکان نمی‌یابم
خواهم که شوم به بام عالم بر
چه چاره؟ که نردبان نمی‌یابم
خواهم که کشم ز چه عراقی را
افسوس که ریسمان نمی‌یابم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساس عمیق گمشدگی و فقدان رنج می‌برد. او به دنبال دل و یار گمشده‌اش است و در این جست‌وجو هیچ نشانی نمی‌یابد. هرچه جلوتر می‌رود، این احساس دلتنگی و بی‌کسی او را بیشتر آزار می‌دهد، به‌طوری‌که زندگی بی‌او برایش ناچیز و بی‌ارزش به نظر می‌رسد. او آرزو می‌کند که به دنیای بهتری دست یابد، اما می‌بیند که هیچ راهی برای خروج از این وضعیت ندارد. در نهایت، شاعر تنها با اشک و ناله به فراق یار فکر می‌کند و ناامیدی‌اش بیشتر می‌شود.
هوش مصنوعی: دل من گم شده و نمی‌توانم نشانه‌ای از آن پیدا کنم، آنچه که گم شده در این جهان را نیز نمی‌توانم بیابم.
هوش مصنوعی: از آن یوسف (یوسف، به عنوان نماد زیبایی و کمال) که در دنیا گم شده است، نه در ظاهر و نه در باطن نَشانی نمی‌یابم.
هوش مصنوعی: وقتی که گوهر شب چراغ (دلیل و روشنی) را گم کرده‌ام، نمی‌توانم راه را به سوی دوستانم پیدا کنم.
هوش مصنوعی: وقتی که بلبل با نغمه‌های شیرینش از باغم رفت، دیگر نه بوی گل را حس می‌کنم و نه خوشی‌های گلستان را تجربه می‌کنم.
هوش مصنوعی: تا زمانی که آب حیات، یعنی منبع زندگی، از چشمهٔ وجودم رفته است، از خوشی‌های دائمی خبری نیست.
هوش مصنوعی: به دلیل نبودن معشوق، از زندگی و حیات خود دور شده‌ام، زیرا بدون وجود او، از حیات واقعی چیزی نمی‌توانم بیابم.
هوش مصنوعی: تمام سرمایه‌ام از دست رفته و فقط به دنبال سود هستم، زیرا جز ضرر و خسارت در هیچ چیزی به دست نمی‌آورم.
هوش مصنوعی: من نمی‌توانم یوسف خود را کجا پیدا کنم، زیرا در عالم وجود هیچ نشانی از او نمی‌بینم.
هوش مصنوعی: اگر درب دوست باز باشد، حتی اگر خود آنجا نباشد، به جز این فکر دیگری ندارم که او در آنجا است.
هوش مصنوعی: به درگاه او می‌روم و با دلتنگی و زاری از حال خود شکایت می‌کنم، جز فریاد زدن هیچ راهی برای رهایی از غم ندارم.
هوش مصنوعی: چون جانش را بسیار دوست دارم، اگر دل او را به دست آورم، از غم او راحت نمی‌شوم.
هوش مصنوعی: در این دنیا، حتی یک فرد مهربان و دلسوز که برای من دل بسوزاند و نسبت به من غمگین شود، پیدا نمی‌کنم.
هوش مصنوعی: در این زمان، حتی یک یار هم پیدا نمی‌شود که به من کمک کند و مرا تسکین دهد.
هوش مصنوعی: در این درد و اندوه، تنها چیزی که می‌توانم برای خودم به دست آورم، دیدگان گریان و پر از اشک است.
هوش مصنوعی: چه فایده‌ای دارد که من بر سر سفرهٔ زندگی بنشینم؟ زیرا چیزی جز استخوان و چیز ارزشمندی نمی‌یابم.
هوش مصنوعی: چون در این دنیا چیزی ارزشمند و واقعی به دست نمی‌آورم، از این زندگی بی‌فایده برخیزم و جدا شوم.
هوش مصنوعی: می‌خواهم به اوج و بالای دنیا بروم، اما نمی‌دانم چگونه به این هدف برسم، زیرا نردبانی برای بالا رفتن ندارم.
هوش مصنوعی: می‌خواهم عراقی را به سوی خود بکشانم، اما افسوس که وسیله‌ای برای این کار ندارم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.