چیست آن گوهر شهوار میان پر زر و سیم
سیم و زر هر دو درو آب و بهم ناممزوج
هست چون صبح دوم غرقه زر اندر سیمش
لیک صبحی که نباشد به بلندیش عروج
گه بود حقه سیماب و درو مهره زر
گاه از آن حقه کند موذن شبخیز خروج
اجتماع مه و مهرست بدو در همه وقت
چه عجب صورت او هست چه برجی ز بروج
این لغز بر تو اگر حل نکند ابن یمین
نتوانی بدر آوردن الی یوم خروج
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف گوهری شگفتانگیز و پنهان میپردازد که در میان طلا و نقره قرار دارد. این گوهر مانند صبحی است که در نقره غرق شده است و در عین حال با جمال خود، به بلندای آسمان میرسد. شاعر اشاره میکند که این گوهر گاه به شکل مروارید و گاه به شکل سنگهای قیمتی ظاهر میشود و در هر زمان، مانند ماه و خورشید در آسمان درخشان است. در انتها اشاره میکند که اگر کسی نتواند این راز را کشف کند، تا روز قیامت هم نمیتواند آن را درک کند.
هوش مصنوعی: چیست آن گوهر باارزش که در میان طلا و نقره قرار دارد، در حالی که طلا و نقره هر دو در آن وجود دارند اما با هم مخلوط نیستند؟
هوش مصنوعی: صبحی که دومین صبح است، درخشش و زیبایی خاصی دارد که مانند طلای درون نقره میدرخشد. اما صبح دیگری که نتواند به بلندی و عروجش برسد، جایگاهی ندارد.
هوش مصنوعی: گاه ممکن است در یک دستبند نقرهای، نگین طلا باشد؛ و گاهی از آن دستبند، موذن در صبح زود خارج میشود.
هوش مصنوعی: در هر زمان، ماه و خورشید در کنار هم هستند و این امر عجیبی نیست، چرا که زیبایی او مانند برجی باشکوه است.
هوش مصنوعی: اگر این پند ابن یمین برای تو روشن نشود، تا روز قیامت نمیتوانی آن را درک کنی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.