قطب سپهر مکرمت ای یافته دلم
از جود تو چو ذره ز خور تاب زندگی
بر من که مرده بودم از احداث روزگار
مهرت گشاد بار دگر باب زندگی
در خشکسال مکرمت ابر سخات زد
بر تاب آتش جگرم آب زندگی
باز آر از آنشراب کهن شربتی بجام
کآنست رکن اعظم اسباب زندگی
گر اهتمام لطف تو نبود گسسته دان
از خیمه وجود من اطناب زندگی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر از عشق و مرحمت الهی صحبت میکند. شاعر از تاثیرات مثبت محبت خداوند بر زندگیاش میگوید و بیان میکند که چگونه جود و بخشش خداوند، جان او را زنده کرده و او را از یأس و ناامیدی نجات داده است. همچنین به اهمیت رحمت و محبت الهی در ادامه زندگی اشاره میکند و از خداوند درخواست میکند که دوباره طعم بقا و حیات را به او بچشاند. در نهایت، شاعر از لطف و عنایت خداوند بهعنوان عاملی کلیدی در ادامه حیاتش یاد میکند.
هوش مصنوعی: ای قطب آسمان بزرگواری، دل من از بخششهای تو چون ذرهای که از نور خورشید زندگی میگیرد، روشن شده است.
هوش مصنوعی: محبت و مهرت، مانند نوری در تاریکی، جان تازهای به من که از زندگی ناامید شده بودم بخشید و دوباره به من زندگی و امید داد.
هوش مصنوعی: در سالی که خشکی و کمبود آب به شدت احساس میشود، مهربانی و بخشندگی ابر مانند آبی است که بر آتش درونم میریزد و به من حیات میبخشد.
هوش مصنوعی: بازیابی از آن نوشیدنی قدیمی که در جام است، چون آن شربت، اصل و اساس مهمی برای زندگی به حساب میآید.
هوش مصنوعی: اگر محبت و توجه تو نبود، زندگی من به راحتی از هم میپاشید و به قطعیت میرسید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تلخی کند به کام خضر آب زندگی
بیدار چون شود ز شکر خواب زندگی
از غفلت است این همه عمر دراز خضر
بدتر ز خواب مرگ بود خواب زندگی
چون تیغ گرم در پی تحصیل آبروی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.