|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به ما یادآوری میکند که باید مراقب افرادی باشیم که خود را بزرگتر از آنچه که هستند، نشان میدهند. اگر فردی دارای مروت و مردانگی باشد، میتوان با او دوست بود و به رابطه ادامه داد. اما اگر بدی کند، باید او را به حال خود رها کنیم، زیرا در نهایت روزگار جواب او را خواهد داد. در واقع، رفتار خوب را باید پاس داشت و در مقابل بدیها، به عواقب آن اعتماد کرد.
هوش مصنوعی: کسی که به خود بزرگنمایی میکند، باید دقت کرد که چگونه میتواند این ادعا را با عقل و خرد ثابت کند.
هوش مصنوعی: اگر او مردمدار و با مروت است، باید او را بپذیری؛ و اگر نیست، بهتر است از سخنان بیهوده و ظاهرش فرار کنی.
هوش مصنوعی: هرگاه کسی با تو خوبی کند، سعی کن که او را به درستی به خود نزدیک کنی و در رفتار با او دقت و رعایت داشته باشی.
هوش مصنوعی: اگر او به تو بدی کند، آن را به زمان بسپار که زمان خود به او جزای اعمالش را میدهد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر براقی که شود حاکل عرش ذاتش
باد از خاک برانگیزد و آب از آتش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.