|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نقد برخی افراد میپردازد که در دنیای قدیم به ثروت و داراییهای خود میبالند، ولی در واقعیت از برکات و نعمتها بیبهرهاند. او به کسانی که تنها به ظواهر و داراییهای مادی توجه دارند، هشدار میدهد که نباید خود را از دیگران متمایز تصور کنند، چرا که کسی که به بخل و خودخواهی زندگی کرده، نمیتواند به دیگران کمک کند یا از نعمتهای واقعی بهرهمند شود. در نهایت، شعر به ارزشیابی صداقت و بخشش میپردازد و تأکید میکند که در دنیای پر زرق و برق، تنها کسانی که از دل و جان به دیگران نیکی میکنند، واقعاً بزرگ و ثروتمند هستند.
هوش مصنوعی: در دنیاهای قدیم، از میان مردم، افراد زیادی وجود دارند که هر کدام به نوعی از زندگی خود بهرهمند هستند. اما در این میان، تنها یکی از آنها فرصت این را دارد که از سفره پدرش بهرهای ببرد.
هوش مصنوعی: دستت را به سفیدی و لطافت نیاور؛ چون کسی که خود را جز در ظرف سرش نمیبیند، تو را به سفرهاش دعوت نخواهد کرد.
هوش مصنوعی: کسی که تمام عمرش به خاطر بخل و خودداری، از دیگران جز ظاهری از چند لقمه خوراکی چیزی ندیده، نمیتواند در مورد بخشندگی و صفات خوب اظهار نظر کند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.