شاه جهان چو پای فرا پیش صف نهاد
دشمن برای تیر وی از جان هدف نهاد
دارای دین طغایتمور خان که بر دلش
ایزد بروز کین رقم لاتخف نهاد
از زخم تیر کرد عدو را چو خارپشت
وانگه سرش بسینه درون چون کشف نهاد
در عهدش آنکه داشت بیکجو ستم روا
در زیر چوب معدلتش تن چو کف نهاد
بر روی ماه شحنه انصاف و عدل او
از شبروی شناس که داغ کلف نهاد
قصر جلال اوست مگر حصن آسمان
کاستاد صنعش از مه و از خور شرف نهاد
هر روز رتبتی زبر رتبتیش داد
آنکس که در بهشت غرف بر غرف نهاد
طبع جواد اوست که بر خود فریضه کرد
احیاء سنت کرمی کش سلف نهاد
تشبیه ابر چون بکف او کنم که ابر
یکسر بنای بخشش خود بر صلف نهاد
در یکزمان بداد کفش هر ذخیره ئی
کآنرا بصد قران فلک اندرکنف نهاد
از بیهشی مگر فلک عاق مدتی
تیغ مراد در کف هر ناخلف نهاد
امروز با هش آمد و بر دل ز مهر او
صد مهر دوستداری و داغ شعف نهاد
گر خواست ورنه خاک کف پاش بوسه داد
آن کش زمانه سرور و صاحب طرف نهاد
شاها کف تو وقت سخا بر سر آمدست
از بحر بهر آن خردش نام کف نهاد
دریا شنید قصه در پاشی کفت
بر روی خود ز خجلت جود تو کف نهاد
در آرزوی تاج تو شد گوهری نفیس
هر قطره ئی که ابر درون صدف نهاد
تشبیه آفتاب برأیت کسی که کرد
پهلوی جام جم قدحی از خزف نهاد
نالان چو نای خصم تو شد ز آنکه نامراد
گردن به پیش سیلی دوران چو دف نهاد
ماهی فزون نیافت فلک مدت حیات
خصم ترا از آنش میان منتصف نهاد
برجان بنده ابن یمین گر چه مدتی
ایام درد فرقت و داغ اسف نهاد
اما سپاس حق که قضا باز بر سرش
افسر ز خاک پای تو بهر شرف نهاد
بهر نثار گر چه نبودش زری از آنک
زین پیش رندوش همه را در تلف نهاد
اما ز بحر خاطر خود دانه های در
در بندگی شاه برسم تحف نهاد
طبعش چو داد زینت بزم مدایحت
بر هر طرف ز صنعت خود صد طرف نهاد
تا در میان خلق بود آنکه مصطفی
احکام انبیا همه برطرف رف نهاد
پیش خدای عرش ترا دستگیر باد
شاهی که پای بر سر خاک نجف نهاد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به وصف ویژگیهای یک پادشاه بزرگ به نام "شاه جهان" میپردازد. شاعر با استعارههایی زیبا، شهامت و قدرت او را در مقابله با دشمنان توصیف میکند، او را عادل و با انصاف میخواند و بیان میکند که در دوران حکومت او، همه مظالم و ستمها برطرف شده است. همچنین، عظمت قصر و تأثیر او بر آسمان و زمین را مورد اشاره قرار میدهد و سخاوت و کرم او را در بخشش به دیگران ستایش میکند. شاعر همچنین به تأثیرات مثبت او بر جامعه و برقراری عدالت اشاره میکند و در نهایت دعا میکند که خداوند او را نگه دارد. شعر به طور کلی تعبیری از عظمت و شکوه پادشاهی و ویژگیهای برجسته یک رهبر است.
هوش مصنوعی: پادشاه جهان وقتی قدم به میدان جنگ گذاشت، دشمن برای هدف قرار دادن او جانش را به خطر انداخت.
هوش مصنوعی: این بیت به نوعی نشاندهنده احساس ناامیدی یا خشم است. شاعر به شخصی اشاره میکند که به خاطر کینهاش، به شدت تحت تأثیر و تسلط نیرویی قوی قرار دارد. این نیروی قوی، که میتواند به عنوان نیرویی الهی یا سرنوشت در نظر گرفته شود، بر دل او قرار گرفته و او را از آرامش و ثبات خارج کرده است. در نهایت، شاعر به این اشاره دارد که این احساسات باید مورد توجه قرار گیرند و نباید نادیده گرفته شوند.
هوش مصنوعی: وقتی دشمن با تیر زخم بیند، مانند خارپشت میشود و سپس سرش را به سینهاش نزدیک میکند، مانند اینکه چیزی را پنهان کرده باشد.
هوش مصنوعی: در زمان او کسی که ستم میکرد، با نیش و کنایه دیگران را تحت فشار قرار میداد و در حین این کار، مانند چوبی که به آن آسیب میزنند، تنش را در معرض آزار دیگران قرار میداد.
هوش مصنوعی: در چهره ماه شحنه، برابری و عدالت او نمایان است، کسی که به خاطر زیبایی و شخصیت خود شناخته شده، مهر و نشان خاصی بر دوش دارد.
هوش مصنوعی: قصر پرعظمتی که او دارد، همچون دژ آسمان است و خلقتش به گونهای است که از ماه و خورشید هم اسرار بیشتری دارد.
هوش مصنوعی: هر روز فردی به او مقام و رتبهای بالاتر میبخشید، همان کسی که در بهشت، اتاقی بر روی اتاق دیگر بنا کرده است.
هوش مصنوعی: طبع جواد اوست که وظیفهاش را احیای سنت بزرگان میداند و به شرافت و کرامت سلف احترام میگذارد.
هوش مصنوعی: اگر ابر را به دست او تشبیه کنم، به این معناست که ابر تمام تلاشش را برای بخشش و نیکی به دیگران میکند.
هوش مصنوعی: در یک زمان، تمام ثروت و امکاناتی که داشتند، به اندازه ای بود که آن را به قیمت بالایی به فروش میرساندند و در دنیای بزرگ و پیچیده به وجود آمده بود.
هوش مصنوعی: در لحظاتی که انسان به خودآگاهی نمیرسد، جهان به او عاقلانه نمینگرد و مدت زمانی به هر فرد ناکارآمد فرصتی میدهد تا خواستههای خود را به دست آورد.
هوش مصنوعی: امروز با محبت و عشقی از طرف او بر دل من، احساسات و نشانههای دوستی و شادی را گذاشت.
هوش مصنوعی: اگر خواسته باشد، در غیر این صورت، خاکی که زیر پایش است بوسه میزند به آن کسی که در این دوره زمانه، بزرگ و صاحب نفوذ است.
هوش مصنوعی: ای پادشاه، دست تو در هنگام بخشش، مانند دریا پر از نعمت و سخاوت است و به همین خاطر نام "دست" را بر آن گذاشتهاند.
هوش مصنوعی: دریا داستان بخشش تو را شنید و از خجالت روی خود را با دستانش پوشاند.
هوش مصنوعی: هر قطرهای که ابر درون صدف قرار داده، به دنبال دستیابی به تاج و زیبایی توست و به همین خاطر تبدیل به جواهری ارزشمند میشود.
هوش مصنوعی: آفتاب به چهره کسی تشبیه شده که جامی از خزف در کنار خود دارد. این تصویر به زیبایی و درخشش او اشاره دارد و نشان میدهد که او چه قدر درخشان و جذاب است.
هوش مصنوعی: چون نای (ساز) به خاطر ناراحتی صدایش بلند میشود، دشمن تو نیز از درد و غم نالان است. او همانند کسی که تسلیم ضربههای سرنوشت شده است، سرش را به پایین خم کرده و به سختی روزگار تسلیم شده است.
هوش مصنوعی: زندگی دشمن تو به اندازه عمر یک ماهی هم نیست و آسمان در وسط زندگیاش آن را به تو نشان داده است.
هوش مصنوعی: هرچند مدت زمانی طولانی از درد جدایی و غم فراق بر جان بنده گذشته است، اما هنوز هم آثار آن در من باقی مانده است.
هوش مصنوعی: اما شکر و سپاس خدا را که تقدیر دوباره بر او تاجی از خاک پای تو به خاطر عظمتش گذاشت.
هوش مصنوعی: اگرچه او چیزی از ثروت ندارد، اما به خاطر اینکه پیش از این همه را به خطر انداخته، باید به او توجه کرد.
هوش مصنوعی: اما از عمق دل خود، با افتخار، هدایایی از دانههای گرانبها به خدمت شاه میآورم.
هوش مصنوعی: سلیقه و ذوق او همچون زینت بخش مجلس ستایش میدرخشد و به هر سمتی از هنر و استعداد خود به نمایش گذاشته است.
هوش مصنوعی: تا زمانی که آن بزرگوار در میان مردم بود، احکام و دستورهای پیامبران همه به طور کامل اجرا میشد و به حالتی منسجم درآمد.
هوش مصنوعی: خداوندی که در بالاترین مقام است، به تو یاری میرساند، همان شاهی که با قدم گذاشتن بر خاک نجف، به مرتبهای بلند رسید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.