توچرا اینهمه بدخو شده ای
تلخ گوگشته ترش روشده ای
همچو شیری به نظر درگه خشم
اگر ازچشم چوآهو شده ای
بی سبب از من دلداده چرا
رنجه از گفتم بدگوشده ای
برده ای دل ز دو صد پیر وجوان
به یکی غمزه چو جادوشده ای
دل طلبکار تو وغافل از این
که تو درجلوه زهر سو شده ای
تا بنفشه خط وسنبل گیسو
تا سهی قد وسمن بو شده ای
همچومن هر که بلنداقبال است
آفت جان و دل او شده ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان نارضایتی و درد دل شاعر از رفتار و تغییرات شخصیت معشوق میپردازد. شاعر از بدخو شدن و تلخی معشوق گله میکند و او را به شیر خشمگینی تشبیه میکند. همچنین از او میخواهد که به دلدادگیاش توجه کند و اشاره میکند که جاذبه و زیباییاش باعث جذب دلهای زیادی شده است. در نهایت، او به وضعیت معشوق که خود را به زهر شبیه کرده است، اشاره میکند و بر این نکته تأکید میکند که این زیبایی میتواند باعث آسیب به دیگران شود.
هوش مصنوعی: چرا اینقدر بدخلق و تلخ شدهای؟ چرا اینقدر عصبانی و ناراحت به نظر میرسی؟
هوش مصنوعی: اگر به مانند شیری در برابر خشم بایستی، نگذار که همچون آهو ترسیده به نظر بیایی.
هوش مصنوعی: چرا بدون دلیل از صحبتهای من ناراحت هستی، در حالی که من فقط دلم را به تو سپردهام؟
هوش مصنوعی: دل تو تحت تاثیر افراد زیادی بوده است، اما حالا فقط با یک نگاه غمزه، جادو شدهای و تمام آن تأثیرات را فراموش کردهای.
هوش مصنوعی: دل تو در انتظار محبت و توجه است، غافل از اینکه زیبایی تو در هر سو جلوهگری میکند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که گیسوی تو همچون گل بنفشه و سنبل درخشان است و قدت همچون درخت سدر بلند و معطر میباشد، زیبایی تو همچنان باقی است.
هوش مصنوعی: هر فردی که خوشبخت و موفق باشد، دچار درد و رنجی در زندگیاش شده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.