به چین زلفت ار مشک ختا گفتم خطا گفتم
تورا مه گفتم ار مه را سها گفتم خطا گفتم
اگر قد تورا سرو سهی خواندم غلط خواندم
وگر خد تو را ماه سما گفتم خطا گفتم
تو را گر سست عهد وسخت دل گفتم مرنج از من
ندانستم غلط کردم خطا گفتم خطا گفتم
نگویدجز به جانان شرح حال خویشتن عاشق
من ار راز دل خود با صبا گفتم خطا گفتم
بلند اقبال مشک افشان کجا باشد هما را پر
اگر آن زلف را پر هما گفتم خطا گفتم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با استفاده از تشبیهات و استعارهها به توصیف زیبایی محبوب خود میپردازد. او به اشتباهات خود در توصیف ویژگیهای محبوب اشاره میکند و از جمله میگوید که اگر زلف او را با مشک یا قد او را با سرو مقایسه کرده، یا او را به عنوان ماه و سها معرفی کرده، همهاش خطاست. شاعر همچنین به دلشکستگی و عذرخواهی از محبوب میپردازد و میگوید که عاشق باید راز دلش را فقط به محبوب بگوید. در نهایت، او به این نکته اشاره میکند که شاید او به زیبایی محبوبش نادرست پرداخته باشد، اما در هر حال عشق او حقیقی است.
هوش مصنوعی: اگر به زیبایی زلفت بگویم که مانند مشک ختن است، در واقع اشتباه میکنم؛ چرا که تو را مثل ماه توصیف کردهام، و اگر به ماه بگویم که شبیه سها است، باز هم اشتباه میکنم.
هوش مصنوعی: اگر من تو را به نام درخت زیبا و راست قامت «سرو» خطاب کردم، اشتباه بوده؛ و اگر تو را «ماه» نامیدم، باز هم نادرست بود.
هوش مصنوعی: اگر تو در وفاداری سست و در دل سرد هستی، من به تو گفتم نگران نباش، من نمیدانستم اشتباه کردم. خطا کردم، اشتباه کردم.
هوش مصنوعی: فقط به محبوبم میتوانم از حال خود بگویم. اگرچه با نسیم صبح راز دلم را در میان گذاشتم، اما اشتباه کردهام.
هوش مصنوعی: کجا میتوان پرواز هما را دید اگر اقبال بلند و خوشبختی با عطر مشک همراه نباشد، اینجا به من گفتم که من اشتباه کردم گفتم که آن زلف چه زیباست.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.