|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از قاصد میخواهد که نامهای از یار به او برساند و در پاسخ، نامهای هم از او به یار ببرد. او از خستهدلی خود میگوید و میخواهد که قاصد دربارهٔ هویت فرستنده نامه توضیح دهد. شاعر ابراز ناامیدی میکند که چرا یار به او نامه نمیفرستد و نشان میدهد که در دلش تنها غم عشق وجود دارد. او همچنین به بوی زلف یار اشاره میکند و میگوید که اگر بویی از او بیاورد، این برایش از هر نامهای باارزشتر است. در پایان، شاعر امیدوار است که اگر بختش بلند باشد، نامهاش به یار برسد.
هوش مصنوعی: پیامرسان، نامهات را به محبوب برسان و از او هم برای ما نامهای بیاور.
هوش مصنوعی: اگر کسی پرسید که این کاغذ از چه کسی است، بگو که این از دل خسته کسی است.
هوش مصنوعی: ای یار ستمکار، چرا به سمت من نمیرسی و مرا تنها میگذاری؟
هوش مصنوعی: من از دل تو پاک شدم، گویی در آن سرزمین کاغذی وجود ندارد.
هوش مصنوعی: اگر بوی خوشی از موهای او بگیری، بهتر از داشتن هزار کاغذ خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر خوشبختی و شانس به من روی آورد، محبت و عشق از طرح و رنگ کاغذ به سمت من میآید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.