گنجور

غزل شمارهٔ ۹۶۲

 
بیدل دهلوی
بیدل دهلوی » غزلیات
 

چشم تو به حال من‌ گر نیم نظر خندد

خارم به چمن نازد عیبم به هنر خندد

تا چند بر آن عارض بر رغم نگاه من

از حلقهٔ گیسویت گل های نظر خندد

در کشور مشتاقان بی‌پرتو دیدارت

خورشید چرا تابد بهر چه سحرخندد

دل می‌چکد از چشمم چون ابر اگر گریم

جان می‌دمد از لعلت چون برق اگر خندد

با اهل فنا دارد هرکس سر یکرنگی

باید که به رنگ شمع از رفتن سر خندد

در کارگه خوبی یارب چه نزاکتهاست

صدکوه به خود بالد تا موی‌کمر خندد

در جوی دم تیغت شیرینی آبی هست

کز جوش حلاوتها زخمش به شکر خندد

سامان ‌طرب سهل ‌است زین نقش ‌که ما داریم

صبح از دو نفس فرصت بر خود چقدر خندد

هر شبنم از ا‌بن ‌گلشن تمهید گلی دارد

با گربه مدارا کن چندان که اثر خندد

از سعی هوس بگذر بیدل‌ که درین‌ گلشن

گل نیز اگر خندد از پهلوی زر خندد

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: بیدل نشر نگاه | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

علی مطاهری رح نوشته:

سلام
بیت ۵ به کلی تصحیف است و خطا ست براین سخن از سهو پارسیان و نسک_سازان (کتاب را به زیور طبع.چاپ ونشر آراییدن)و کراسه_پردازان (ناشران و پخشیان)ستمی بی دلیل و نشمریده رفته ..>> اندکی دقت.. رخداد این سخن را می نمایاند و واضح می کندکه: در پاره ی نخست بایستی فضا منفی باشد نه این گونه : مسخ کردن و کژمژیدن شعر ..درست اش : “نیرنگی” ست که پاره ی برابرنهاد و داده ی طبیعی بیت است و سزای مصراع دوم.. یاعلی

کانال رسمی گنجور در تلگرام