پیریام پیغامی از رمز سجود آورده است
یکگریبان سوی خاکم سر فرود آورده است
شبهه پیماییست تحقیق خطوط ما و من
کلک صنع اینجا سیاهی درنمود آورده است
اندکی میباید از سعی نفس آگه شدن
تا چه دامن آتش ما را به دود آورده است
ذوق شهرت دارم اما از نگونیهای بخت
در نگین نامم هبوطی بیصعود آورده است
زندگی را چون شرر سامان بیداریکجاست
آنقدر چشمی که میباید غنود آورده است
گربه این رنگ است طرح بازی نرّاد دهر
دیرتر از دیرگیرید آنچه زود آورده است
صورت اقبال و ادبار جهان پوشیده نیست
آسمان یک صبح و شامی در وجود آورده است
ماجراکمکن زنیرنگ بد ونیکم مپرس
من عدم بودم عدم چیزیکه بود آورده است
گوش پیدا کنید بیدل ازکتاب خامشان
معنییکز هیچکس نتوان شنود آورده است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با تصویر قامت خمیدهٔ پیری چون سجدهای به سوی خاک آغاز میشود و از کوتاهی و بیاعتباری زندگی سخن میگوید. شاعر زندگی را جرقهای گذرا، نامآوری را نقشی وارونه بر نگین و اقبال و ادبار را چون صبح و شام میبیند. در پایان، هستی خود را برآمده از نیستی میداند و خواننده را به شنیدن معنایی دعوت میکند که فقط از خاموشی برمیآید.
هوش مصنوعی: پیری برای من پیامی از راز سجده آورده است؛ خمیدگی قامت، سرم را در گریبان فرو برده و به سوی خاک خم کرده است، گویی پیری خود سجدهای به سوی گور است.
هوش مصنوعی: کاوش در نوشتههای «ما» و «من» جز پیمودن راه شک و گمان نیست؛ قلم آفرینش در اینجا تنها سیاهی را به نمایش گذاشته است، یعنی خودی و دویی نقشی تیره و بیحقیقت است.
هوش مصنوعی: باید اندکی از تلاش نفسکشیدن آگاه شد تا دانست که کدام دامنزدن آتش وجود ما را به دود بدل کرده است؛ یعنی هر نفس، آتش هستی را خاموشتر و به دود نزدیکتر میکند.
هوش مصنوعی: آرزوی نامآوری دارم، اما از واژگونی بخت، نامم در نگین چنان نقش شده که فقط فرود دارد و بالا نمیرود؛ اشاره به نام وارونهکندهشده بر نگین مهر که همیشه رو به پایین است.
هوش مصنوعی: زندگی مانند جرقه است و فرصت بیداری ندارد؛ تنها به اندازهٔ یک چشمبرهمزدن و خوابی کوتاه مجال آورده است.
هوش مصنوعی: اگر نقشهٔ بازی نردباز روزگار اینگونه است، آنچه را زود به شما داده دیرتر از همه بپذیرید؛ یعنی به بخشش شتابزدهٔ روزگار دل نبندید که زود پس گرفته میشود.
هوش مصنوعی: چهرهٔ بخت و بدبختی جهان پنهان نیست؛ آسمان در هستی فقط یک صبح و یک شام پدید آورده است، یعنی اقبال و ادبار مانند روز و شب پیاپی و گذراست.
هوش مصنوعی: سخن را کوتاه کن و از فریب خوب و بدِ من مپرس؛ من نیستی بودم و نیستی هر چه هست را با خود آورده است، پس خوبی و بدی من هم از نیستی است.
هوش مصنوعی: بیدل، از کتاب خاموشان گوشی شنوا پیدا کنید؛ زیرا آن کتاب معنایی آورده که از هیچ گویندهای نمیتوان شنید، یعنی حقیقت در خاموشی است نه در گفتار.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.