ای فکر نازکت را شبهت کمینی از مو
تشویش عطسه تا کی مانند بینی از مو
در کارگاه فطرت نام شکست ننگست
باید قلم نبندد نقاش چینی از مو
دل آتش تو دارد ضبط نفس چه حرفست
اخگر نمیپسندد نقش نگینی از مو
نیرنگ التفاتت مغرور کرد ما را
افسون آفتاب است مار آفرینی از مو
تعظیم ناتوانان دشواریی ندارد
بر عضوها گران نیست بالا نشینی از مو
کم نیست شخص ما را در کسوت ضعیفی
از رشته دامنیها یا آستینی از مو
بالیدم از تخیل سرکوب آسمانها
بر خود نچیدم اما فرق یقینی از مو
عمریست ناتوانان ممنون آن نگاهند
ای دیدهٔ مروت زحمت نبینی از مو
ما را شکیب دل برد آنسوی خود فروشی
شبگیر کرد بیدل آواز چینی از مو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «از مو» ساخته شده و شاعر هر بار مو را نشانهٔ باریکی، ناچیزی و ترک برداشتن به کار میبرد. او از ناتوانی و لاغری عاشق و دل آتشگرفتهاش میگوید و از نگاه لطف معشوق میخواهد که ناتوانان را گرامی بدارد. در پایان، دل شکسته را به چینیِ مو برداشتهای مانند میکند که صدایش را در شکیبایی فرو میخورد.
هوش مصنوعی: ای کسی که اندیشهٔ باریکت با کوچکترین چیز، به اندازهٔ یک مو، دچار شک میشود؛ تا کی مانند بینیای که با رفتن مویی در آن به عطسه میافتد، از هر چیز کوچکی آشفته میشوی؟
هوش مصنوعی: در کارگاه آفرینش، شکستگی مایهٔ ننگ است؛ پس نقاش ظرف چینی نباید قلم مویی به کار ببرد، چون نقش مو بر چینی نشانهٔ ترک است. یعنی حتی شباهت به شکست را هم باید دور کرد.
هوش مصنوعی: دل آتش عشق تو را در خود دارد و نگه داشتن آه در آن ممکن نیست؛ همانگونه که اخگر نمیپذیرد نقش نگینی از مو بر آن بماند و آن را میسوزاند.
هوش مصنوعی: افسون توجه تو ما را مغرور کرد؛ همانطور که به باور قدیم، جادوی آفتاب از مویی ماری میسازد، لطف تو از وجود ناچیز ما چیزی پرجوش و سرکش ساخت.
هوش مصنوعی: احترام گذاشتن به ناتوانان کار دشواری نیست؛ چنانکه مو بالای سر مینشیند و بر هیچ عضوی سنگینی نمیکند.
هوش مصنوعی: ما در جامهٔ لاغری و ناتوانی کمبودی نداریم؛ از رشته برای خود دامن و از مو آستین داریم، یعنی آنقدر باریکیم که جامهمان هم از تار و مو است.
هوش مصنوعی: در خیال آنقدر بالیدم که بر آسمانها برتری جستم، اما به اندازهٔ یک مو هم برتری یقینی برای خود فراهم نکردم؛ بزرگیام تنها خیال بود.
هوش مصنوعی: ناتوانان سالهاست سپاسگزار نگاه لطف تو هستند؛ ای چشم جوانمردی، امیدواریم از ما که مانند مو ناچیزیم رنجی نبینی، چنانکه چشم از افتادن مو در آن میآزارد.
هوش مصنوعی: شکیبایی دل ما را از خودنمایی فراتر برد؛ ای بیدل، صدای ما مانند صدای چینیِ مو برداشته، آرام و خاموش در دل شب رفت. یعنی دل شکستهای که نالهاش را فرو خورد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.