جلوهٔ او داد فرمان نگاه آیینه را
هالهکرد آخربه روی همچوماه آیینه را
منع پرواز خیالت درکف تدبیر نیست
ناکجا جوهر نهد بر دیدگاه آیینه را
از شکست رنگ عجز اندود ماغافل مباش
بشکند تمثال ما طرفکلاه آیینه را
بسکه ما آزادگان را از تعلق وحشت است
عکس ما چون آب داند قعر چاه آیینه را
امیتاز جلوه از ما حیرت آغوشان مخواه
دورگرد دیده میباشد نگاه آیینه را
فرشنادانیست هرجاآبورنگعشرتیست
سادهلوحی داد عرض دستگاه آیینه را
گفتگو سیل بنای سینه صافی میشود
امتحانی میتوانکردن به آه آیینه را
عرض هستی بر دل روشن غبار ماتم است
ازنفسها خانه میگردد سیاه آیینه را
این زمان ارباب جوهر دام تزویرند و بس
میتوان دانست آب زیرکاه آیینه را
با صفای دل چه لازم اینقدر پرداختن
جلوه بیرنگیست اینجانیست راه آیینه را
جز به جیب دل سراغ امن نتوان یافتن
چون نفس از هرزهگردیکن پناه آیینه را
بیدل اندر جلوهگاه حسن طاقتسوز اوست
جوهر حیرت زبان عذرخواه آیینه را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با ردیف «آیینه را» جلوهٔ معشوق را چنان نیرومند میداند که آینه جز حیرت کاری از دستش برنمیآید. شاعر از آزادگی و گریز از دلبستگی، زیان گفتگو و خودنمایی برای صفای دل، و فریبکاری اهل ظاهر سخن میگوید. سرانجام پناه امن را در درون دل میجوید و حیرت را تنها عذرِ آینه در برابر حسنِ طاقتسوز معشوق میداند.
هوش مصنوعی: جلوهٔ معشوق به آینه فرمان نگریستن داد و آینه را به نظاره واداشت. سرانجام آینه پیرامون روی ماهمانند او مانند هالهای حلقه زد.
هوش مصنوعی: جلوگیری از پرواز خیال تو در توان چارهاندیشی نیست. مثل اینکه کسی بخواهد بر چشم و نگاه آینه جوهر (رگههای فلز) بنهد تا آن را ببندد؛ آینه با این کار از دیدن بازنمیماند.
هوش مصنوعی: از رنگپریدگیِ آغشته به عجز و فروتنیِ ما غافل مشو. نقش و تصویر شکستهٔ ما میتواند گوشهٔ کلاه غرور آینه را بشکند.
هوش مصنوعی: ما آزادگان چنان از دلبستگی گریزانیم که تصویر ما آینه را مانند قعر چاه میداند. همانگونه که آب در ته چاه گرفتار است، ما نیز ماندن در آینه را بند و زندان میشماریم.
هوش مصنوعی: از ما که حیرت را در آغوش گرفتهایم، انتظار جدا کردن و بازشناختن جلوهها را نداشته باش. نگاه آینه از دیده دور میماند و تنها حیران است و چیزی را تمیز نمیدهد.
هوش مصنوعی: هرجا رونق و جلوهٔ عیش و خوشی هست، بر بستر نادانی گسترده است. آینه نیز سرمایه و شکوه خود را از سادهلوحی، یعنی صافی و بینقشی، به نمایش گذاشت.
هوش مصنوعی: سخن گفتن بسیار مانند سیلی است که بنای صفای سینه را ویران میکند. این را میتوان آزمود: با یک آه، آینه تیره میشود.
هوش مصنوعی: نمایش هستی و خودنمایی، بر دلِ روشن مانند غبار سوگ است. همانگونه که خانهٔ آینه از دم و نفس سیاه و تیره میشود.
هوش مصنوعی: در این روزگار اهل هنر و صاحبان جوهر تنها دام فریباند. از جوهرِ آینه میتوان فهمید که زیر ظاهر صافیاش آبِ زیرکاه و نیرنگ پنهان است.
هوش مصنوعی: وقتی دل صاف است، اینهمه صیقل دادن و آراستن لازم نیست. اینجا جلوه در بیرنگی است و آینه را به آن راهی نیست.
هوش مصنوعی: جای امن را جز در گریبان و درون دل نمیتوان یافت. پس مانند نفس که بازمیگردد، از ولگردی دست بکش و آینهٔ دل را پناه خود کن.
هوش مصنوعی: ای بیدل، در جلوهگاه زیباییِ تابسوز معشوق، جوهرِ حیرت زبانِ عذرخواهی آینه است. آینه از تاب جلوهٔ او ناتوان است و تنها با حیرت پوزش میخواهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.