گنجور

شمارهٔ ۱۷۹ - در هجو کسی که بهار را حبس کرد

 
ملک‌الشعرای بهار
ملک‌الشعرای بهار » قطعات
 

من و تو هر دو ای ...

دو جوانیم شوخ و مندیلی

تو کنون از وجوه هندوستان

زر ستاندستی و کنی پیلی

به رخ خود پی فریب عوام

شکلکی بسته‌ای تو تبدیلی

تو مرا حبس می‌کنی آوخ

شرم بادت ز ننگ فامیلی

چون مرا بینی و تو را بینم

هر دومان می‌شویم پاتیلی

تو از آن اخم‌های اجمالی

من ازین خنده‌های تفصیلی

خندهٔ من چو شی رشرزهٔ نر

اخم تو چون جهود تنزیلی

کاین پس از اخم می کند نغ‌نغ

وآن پس از خنده می‌زند سیلی

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

ناشناس نوشته:

در بیت اول، مصرع اول، فکر میکنم واژه “ضیاء الدین” حذف شده که البته شاید به صلاحدیدی انجام شده. تا آنجایی که میدانم این شعر خطاب به سید ضیاء الدین طباطبایی نوشته شده.
در بیت یکی مانده به آخر، مصرع اول هم ، عبارت “شیر شرزه” درست نوشته نشده است. با تشکر

شمس الحق نوشته:

حق با ایشانست وصحیح میفرمایند . سه نقطه بجای ضیاءالدین آمده ومقصود ضیاءالدین طباطبایی است .

کانال رسمی گنجور در تلگرام