فغان ز جغد جنگ و مرغوای او
که تا ابد بریده باد نای او
بریده باد نای او و تا ابد
گسسته و شکسته پر و پای او
ز من بریده یار آشنای من
کزو بریده باد آشنای او
چه باشد از بلای جنگ صعبتر
که کس امان نیابد از بلای او
شراب او ز خون مرد رنجبر
وز استخوان کارگر غذای او
همیزند صلای مرگ و نیست کس
که جان برد ز صدمت صلای او
همیدهد ندای خوف و میرسد
به هر دلی مهابت ندای او
همیتَنَد چو دیوپای در جهان
به هر طرف کشیده تارهای او
چو خیل مور، گرد پاره شکر
فتد به جان آدمی عنای او
به هر زمین که باد جنگ بر وزد
به حلقها گره شود هوای او
در آن زمان که نای حرب در دمد
زمانه بینوا شود ز نای او
به گوشها خروش تندر اوفتد
ز بانگ توپ و غرش و هرای او
جهان شود چو آسیا و دم به دم
به خون تازه گردد آسیای او
رونده تانک، همچو کوه آتشین
هزار گوش کر کند صدای او
همی خزد چو اژدها و در چکد
به هر دلی شرنگ جانگزای او
چو پر بگسترد عقاب آهنین
شکار اوست شهر و روستای او
هزار بیضه هر دمی فرو هلد
اجل دوان چو جوجه از قفای او
کلنگ سان دژ پرنده بنگری
به هندسی صفوف خوشنمای او
چو پاره پاره ابر کافکند همی
تگرگ مرگ، ابر مرگزای او
به هر کرانه دستگاهی آتشین
جحیمی آفریده در فضای او
ز دود و آتش و حریق و زلزله
ز اشک و آه و بانگ های های او
به رزمگه «خدای جنگ» بگذرد
چو چشم شیر، لعلگون قبای او
امل، جهان ز قعقع سلاح وی
اجل، دوان به سایهٔ لوای او
نهان بگرد، مغفر و کلاه وی
به خون کشیده موزه و ردای او
به هر زمین که بگذرد بگسترد
نهیب مرگ و درد، ویل و وای او
دو چشم و گوش دهرْ کور و کر شود
چو بر شود نفیر کرنای او
جهانخوران گنجبر به جنگ بر
مسلطند و رنج و ابتلای او
بقای غول جنگ هست درد ما
فنای جنگبارگان دوای او
ز غول جنگ و جنگبارگی بتر
سرشت جنگباره و بقای او
الا حذر ز جنگ و جنگبارگی
که آهریمن است مقتدای او
نبینی آن که ساختند از اتم
تمامتر سلیحی اذکیای او؟
نهیبش ار به کوه خاره بگذرد
شود دو پاره کوه از التقای او
تف سموم او به دشت و در کند
ز جانور تفیده تا گیای او
شود چو شهر لوط، شهره بقعتی
کز این سلاح داده شد جزای او
نماند ایچ جانور به جای بر
نه کاخ و کوخ و مردم و سرای او
به ژاپن اندرون یکی دو بمب از آن
فتاد و گشت باژگون بنای او
تو گفتی آن که دوزخ اندر او دهان
گشاد و دم برون زد اژدهای او
سپس به دم فروکشید سر به سر
ز خلق و وحش و طیر و چارپای او
شد آدمی بسان مرغ بابزن
فرسپ خانه گشت گردنای او
بود یقین که زی خراب ره برد
کسی که شد غراب رهنمای او
به خاک مشرق از چه رو زنند ره
جهانخوران غرب و اولیای او
گرفتم آنکه دیگ شد گشادهسر
کجاست شرم گربه و حیای او
کسی که در دلش به جز هوای زر
نیافریده بویهای خدای او
رفاه و ایمنی طمع مدار هان
ز کشوری که گشت مبتلای او
به خویشتن هوان و خواری افکند
کسی که در دل افکند هوای او
نهند منت نداده بر سرت
وگر دهند چیست ماجرای او
به نان ارزنت بساز و کن حذر
ز گندم و جو و مس و طلای او
به سان کَه که سوی کَهرُبا رود
رود زر تو سوی کیمیای او
نه دوستیش خواهم و نه دشمنی
نه ترسم از غرور و کبریای او
همه فریب و حیلت است و رهزنی
مخور فریب جاه و اعتلای او
غنای اوست اشک چشم رنجبر
مبین به چشم ساده در غنای او
عطاش را نخواهم و لقاش را
که شومتر لقایش از عطای او
لقای او پلید چون عطای وی
عطای وی کریه چون لقای او
کجاست روزگار صلح و ایمنی
شکفته مرز و باغ دلگشای او
کجاست عهد راستی و مردمی
فروغ عشق و تابش ضیای او
کجاست دور یاری و برابری
حیات جاودانی و صفای او
فنای جنگ خواهم از خدا که شد
بقای خلق بسته در فنای او
زهی کبوتر سپید آشتی
که دل برد سرود جانفزای او
رسید وقت آن که جغد جنگ را
جدا کنند سر به پیش پای او
بهار طبع من شگفته شد، چو من
مدیح صلح گفتم و ثنای او
بر این چکامه آفرین کند کسی
که پارسی شناسد و بهای او
بدین قصیده برگذشت شعر من
ز بن درید و از اماصحای او
شد اقتدا به اوستاد دامغان
«فغان از این غراب بین و وای او»



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر "جغد جنگ" به بیان بلایای ناشی از جنگ و ویرانیهای آن میپردازد. شاعر با توجه به صدای جغد و هراس ناشی از جنگ، یادآور عواقب شوم آن برای آدمی و جامعه است. او توصیف میکند که جنگ مانند یک غول ویرانگر بر سرزمینها میکوبد و زندگی مردم را به نابودی میکشاند. از کشتار، آتشسوزیها و رنجهای بیشمار، سخن میگوید و نگاهی انتقادی به وضعیت انسانی در این بحران دارد. شاعر در پایان به امید صلح و آشتی میپردازد و آرزومند روزگاری است که جنگ به پایان برسد و صلح برقرار شود.
هوش مصنوعی: فریاد و ناله از جنگ که چون جغدی شوم است و از بانگ بدشگون او؛ آرزو دارم گلوی این جغد تا همیشه بریده باشد.
هوش مصنوعی: گلویش بریده باد و تا ابد بال و پایش گسسته و شکسته باشد تا دیگر نتواند پرواز کند و پیش بیاید.
هوش مصنوعی: به سبب این جنگ، دوست و یار آشنایم از من جدا شده است؛ امیدوارم آشنایان جنگ نیز از او ببرند و تنهایش بگذارند.
هوش مصنوعی: چه چیزی از بلای جنگ سختتر است، که هیچکس از آسیب آن در امان نمیماند؟
هوش مصنوعی: نوشیدنی جنگ خون مردم زحمتکش و خوراکش استخوان کارگران است؛ یعنی جنگ با جان و رنج تهیدستان زنده است.
هوش مصنوعی: جنگ پیوسته مردم را به مرگ فرامیخواند و هیچکس از ضربهٔ این دعوت جان سالم به در نمیبرد.
هوش مصنوعی: جنگ بانگ ترس سر میدهد و هیبت این بانگ به هر دلی میرسد و آن را میلرزاند.
هوش مصنوعی: جنگ مانند عنکبوت در سراسر جهان تار میتند و تارهایش به هر سو کشیده شده است.
هوش مصنوعی: همانگونه که دستهٔ مورچگان بر تکهای شکر هجوم میآورند، رنج و سختی جنگ بر جان آدمی میافتد.
هوش مصنوعی: در هر سرزمینی که باد جنگ بوزد، هوای آن در گلوی مردم گره میشود و نفس را بند میآورد.
هوش مصنوعی: هنگامی که شیپور جنگ نواخته شود، روزگار از آوای آن بینوا و تهیدست و پریشان میشود.
هوش مصنوعی: از صدای توپ و غرش و نعرهٔ جنگ، گوشها چنان خروشی میشنوند که گویی رعد میغرد.
هوش مصنوعی: جهان مانند آسیاب میشود و این آسیاب هر لحظه با خون تازهٔ آدمیان میچرخد.
هوش مصنوعی: تانک که مانند کوهی آتشین پیش میرود، با صدای خود هزاران گوش را کر میکند.
هوش مصنوعی: تانک مانند اژدها روی زمین میخزد و زهر جانکاهش در هر دلی فرو میچکد.
هوش مصنوعی: وقتی هواپیمای جنگی مانند عقابی آهنین بال بگشاید، شهر و روستا شکار او میشوند.
هوش مصنوعی: این عقاب آهنین هر لحظه هزاران تخم، یعنی بمب، فرو میاندازد و مرگ مانند جوجهای از پی آن میدود.
هوش مصنوعی: دژهای پرنده، یعنی هواپیماهای بمبافکن، را میبینی که مانند دستهٔ کلنگها در صفهای منظم و هندسی و به ظاهر زیبا پرواز میکنند.
هوش مصنوعی: این هواپیماها مانند تکههای ابرند و این ابر مرگآفرین پیوسته تگرگ مرگ فرو میبارد.
هوش مصنوعی: در هر گوشه دستگاهی آتشین در آسمان و فضای جنگ دوزخی پدید آورده است.
هوش مصنوعی: آن دوزخ از دود و آتش و آتشسوزی و لرزش زمین و از اشک و آه و صدای گریهٔ بلند مردم ساخته شده است.
هوش مصنوعی: «خدای جنگ» از میدان نبرد میگذرد و جامهاش از خون، مانند چشم شیر، سرخ و لعلرنگ است.
هوش مصنوعی: از چکاچاک سلاح او آرزو و امید از جهان میگریزد و مرگ در سایهٔ پرچمش شتابان همراه اوست.
هوش مصنوعی: کلاهخود و کلاه او زیر گرد و خاک پنهان است و چکمه و ردایش به خون آغشته است.
هوش مصنوعی: به هر سرزمینی که برسد، هراس مرگ و درد و ناله و فریاد را در آنجا میگستراند.
هوش مصنوعی: وقتی بانگ شیپور و کرنای جنگ برمیخیزد، چشم و گوش روزگار کور و کر میشود.
هوش مصنوعی: جهانخواران گنجاندوز بر جنگ و بر رنج و بلای آن چیره و فرمانروا هستند و جنگ در دست آنان است.
هوش مصنوعی: زنده ماندن غول جنگ درد ماست و نابودی جنگطلبان درمان این درد است.
هوش مصنوعی: بدتر از خود جنگ و جنگطلبی، سرشت آدم جنگطلب و زنده ماندن اوست.
هوش مصنوعی: هان، از جنگ و جنگطلبی بپرهیزید، زیرا پیشوای آن اهریمن است.
هوش مصنوعی: آیا نمیبینی که زیرکان و دانشمندان این روزگار از اتم کاملترین و ویرانگرترین سلاح را ساختهاند؟
هوش مصنوعی: اگر ضربهٔ آن به کوه سنگ خارا برسد، کوه از برخورد با آن دو نیم میشود.
هوش مصنوعی: باد سوزان و زهرآگین آن در دشت و دره همه چیز را، از جانوران تا گیاهان، میسوزاند.
هوش مصنوعی: هر سرزمین آبادی که با این سلاح کیفر داده شود، مانند شهر قوم لوط زیر و رو و ویران میشود.
هوش مصنوعی: در آنجا هیچ جانداری بر جای نمیماند؛ نه کاخ، نه کلبه، نه مردم و نه خانههایشان.
هوش مصنوعی: در ژاپن یکی دو بمب از این نوع افتاد و ساختمانها و آبادی آنجا یکسره واژگون شد.
هوش مصنوعی: گویی دوزخ در آنجا دهان گشود و اژدهای آن نفس آتشین خود را بیرون دمید.
هوش مصنوعی: سپس با دم خود همهٔ مردم و جانوران وحشی و پرندگان و چارپایان آنجا را فرو بلعید.
هوش مصنوعی: انسان مانند پرندهای بر سیخ کباب شد و تیر سقف خانه برایش همچون سیخ گردان شد.
هوش مصنوعی: بیگمان کسی که کلاغ راهنمایش باشد، او را به ویرانه میبرد؛ یعنی پیروی از راهنمای شوم به تباهی میانجامد.
هوش مصنوعی: چرا جهانخواران غرب و دستنشاندگانشان به سرزمین مشرقزمین دستبرد میزنند و راه آن را میزنند؟
هوش مصنوعی: به اشارهٔ مثل «در دیگ باز است، حیای گربه کجاست»: گیرم که ما خود بیدفاع و بیمراقب بودهایم، شرم و حیای غارتگر کجا رفته است؟
هوش مصنوعی: این جهانخوار غربی کسی است که خدایش در دل او جز آرزوی زر هیچ خواهشی نیافریده است.
هوش مصنوعی: هشدار که از کشوری که گرفتار او شده است، امید آسایش و امنیت نداشته باش.
هوش مصنوعی: هرکس هوای دوستی و پیوند با او را در دل بپروراند، خود را به خواری و پستی میاندازد.
هوش مصنوعی: چیزی نداده بر تو منت میگذارند، و اگر هم چیزی بدهند معلوم است چه دردسر و پیامدی در پی دارد.
هوش مصنوعی: به نان ارزن خودت قناعت کن و از گندم و جو و مس و طلایی که او میدهد پرهیز کن.
هوش مصنوعی: همانگونه که کاه به سوی کهربا کشیده میشود، زر تو هم با افسون و نیرنگ او به سوی او کشیده میشود.
هوش مصنوعی: نه دوستی او را میخواهم و نه دشمنیاش را، و از غرور و بزرگیفروشی او هم نمیترسم.
هوش مصنوعی: کار او سراسر فریب و نیرنگ و راهزنی است؛ فریب مقام و برتری او را نخور.
هوش مصنوعی: ثروت او از اشک چشم زحمتکشان فراهم آمده است؛ پس به توانگری او با سادهدلی نگاه نکن.
هوش مصنوعی: نه بخشش او را میخواهم و نه دیدارش را، زیرا دیدارش از بخششش هم شومتر است.
هوش مصنوعی: دیدار او مانند بخششش پلید است و بخشش او مانند دیدارش زشت و ناپسند.
هوش مصنوعی: کجاست روزگار آشتی و امنیت، با سرزمینهای شکوفا و باغهای دلانگیزش؟
هوش مصنوعی: کجاست دوران راستی و انسانیت، و روشنی عشق و درخشش نور آن؟
هوش مصنوعی: کجاست روزگار همدلی و برابری، با زندگی جاودان و پاکی و صفای آن؟
هوش مصنوعی: از خدا نابودی جنگ را میخواهم، زیرا ماندن و زنده ماندن مردم به نابودی جنگ بسته است.
هوش مصنوعی: آفرین بر کبوتر سپید صلح که آواز جانبخشش دل را میرباید.
هوش مصنوعی: زمان آن رسیده که سر جغد شوم جنگ را ببرند و جلوی پای کبوتر صلح بیندازند.
هوش مصنوعی: چون در ستایش صلح سخن گفتم، طبع من شکوفا شد؛ «بهار» تخلص شاعر است و به شکفتن طبع او اشاره دارد.
هوش مصنوعی: هرکس زبان فارسی و ارزش آن را بشناسد، بر این قصیده آفرین خواهد گفت.
هوش مصنوعی: با این قصیده شعر من از شعر ابن درید، شاعر نامدار عرب، و قصیدهٔ معروف او هم فراتر رفت.
هوش مصنوعی: در این قصیده از استاد دامغانی، منوچهری، پیروی کردم که گفته است: «فغان از این کلاغ جدایی و نالهاش».
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
فغان ازین غراب بین و وای او
که در نوا فکندمان نوای او
همین شعر » بیت ۶۳
شد اقتدا به اوستاد دامغان
«فغان از این غراب بین و وای او»
فغان ازین غراب بین و وای او
که در نوا فکندمان نوای او
غراب بین نیست جز پیمبری
که مستجاب زود شد دعای او
غراب بین نایزن شدهست و من
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۱ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۱ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.