در آب و گل که آورد، آیین جان نهادن؟
بر دوش جان نازک، بار گران نهادن؟
شاداب شاخ جان را، از بوم جاودانی
برکندن از چه علت، در خاکدان نهادن؟
ز آوردن تن و جان، با هم چه سود بینی
جز درد تن فزودن، جز بار جان نهادن
گویندهٔ سمر را این حال درخور آید
صد قصه جمع کردن، صد داستان نهادن
از داستان و قصه، بگذر که غصه باشد
پیش گرسنه چندی از هیچ خوان نهادن
گفت و شنید کم کن گر رهروی؛ که در سر
شاید برای توشه، چشم و زبان نهادن
کاری شگرف باشد، در رهروی قدم را
از سود برگرفتن و اندر زیان نهادن
گاه بلا به مردی، تن در میان فکندن
کام و هوای خود را، بر یک کران نهادن
رسمی است عاشقان را؛ هنگام نامرادی
از دل کرانه جستن، جان در میان نهادن
در دین عشق هرگز، جز رسم پاکبازی
دینی توان گرفتن؟ رسمی توان نهادن؟
کار تو خواب بینم، در راه، گاه رفتن
بس جرمِ نارسیدن بر همرهان نهادن



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر نخست با پرسشی حکیمانه میپرسد چرا جان پاک و جاودانه را از عالم بالا جدا کرده و در تن خاکی و این جهان گرفتار کردهاند، و نتیجه میگیرد که این پیوند جز رنج سودی ندارد. سپس از جستوجوی پاسخ در قصه و سخنپردازی روی میگرداند و آن را سفرهای خالی میخواند. پس از آن رهرو را به کمگویی، گذشتن از سود خود، ایستادگی مردانه در بلا و پاکبازی عاشقانه فرا میخواند. در پایان مخاطب را سرزنش میکند که در راه به خواب رفته و گناه نرسیدن را به گردن همراهان میاندازد.
هوش مصنوعی: چه کسی این رسم را آورد که جان را در قالب آب و گل، یعنی تن خاکی، جای دهند و بار سنگین بر دوش جان لطیف بگذارند؟
هوش مصنوعی: به چه دلیل باید شاخهٔ تازه و شاداب جان را از سرزمین جاودان کند و در این خاکدان، یعنی دنیا، کاشت؟
هوش مصنوعی: از گرد آوردن تن و جان در کنار هم چه سودی میبینی، جز اینکه درد تن بیشتر شود و باری بر جان نهاده شود؟
هوش مصنوعی: این حال برای قصهگو مناسب است که از آن صدها قصه گرد آورد و صدها داستان بسازد. یعنی بحث دربارهٔ این راز فقط مایهٔ افسانهسرایی است.
هوش مصنوعی: از قصه و داستان بگذر که جز غصه نیست. قصه گفتن مانند این است که پیش گرسنه سفرهای خالی و بیخوراک بگسترند.
هوش مصنوعی: اگر رهرو راه حقیقتی، کمتر بگو و بشنو. شایسته است که چشم و زبان را در این راه فدا کنی و از کار بازداری و همین را توشهٔ راه سازی.
هوش مصنوعی: در سلوک، کاری شگفت و بزرگ این است که قدم از سود برداری و در زیان بگذاری، یعنی از منفعت خود بگذری.
هوش مصنوعی: و اینکه هنگام بلا مردانه خود را به میان سختی بیندازی و کام و هوس خود را به کناری بگذاری.
هوش مصنوعی: رسم عاشقان این است که در هنگام ناکامی از دل و خواهش آن کناره بگیرند و جان خود را به میان بگذارند و فدا کنند.
هوش مصنوعی: آیا در آیین عشق جز رسم پاکبازی، یعنی باختن همه چیز، میتوان دینی پذیرفت یا رسمی بنیاد نهاد؟ هرگز نمیتوان.
هوش مصنوعی: میبینم که در راه، به هنگام رفتن، کار تو خوابیدن است و آنگاه گناه نرسیدن به مقصد را بسیار به گردن همراهانت میاندازی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.