|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کو خضر راهی؟ کز خیل آن ماه
وامانده ام پس، گم کرده ام راه!
از دل صبوری، هنگام دوری
باور ندارم، والله بالله!
ریزد چو جیحون، خیزد چو گردون
از دیده ام اشک، از سینه ام آه!
جانها فدایت، تا چیست رایت؟!
جنگ تو دلکش، صلح تو دلخواه!
کی از کمندم، افتد به بندم؟!
آن صید وحشی، این رشته کوتاه!
افغان ز گفتن، آه از نهفتن؛
مسکین گدایی، کو رنجد از شاه!
دشمن بدلبر، همبزم و؛ آذر
جان میسپارد بیرون درگاه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به اظهار دل-bستگی و گمگشتگی خود در عشق می‌پردازد. او از خضر راه می‌خواهد که او را راهنمایی کند، زیرا در دوری معشوق، صبوری‌اش به تردید بدل شده است. احساساتی چون اشک و آه از سینه‌اش برمی‌خیزند و او در جنگ عشق و طلب صلح به سر می‌برد. شاعر در نهایت از بندهای دلبر سخن می‌گوید و از نیازی عمیق به وصال و محبت خبر می‌دهد. در پایان، او به وضعیت خود به عنوان گدایی دربار عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که جانش را برای معشوق می‌دهند.
هوش مصنوعی: کجا می‌توانم فردی مانند خضر، که راهنما و هدایت‌کننده است، پیدا کنم؟ زیرا من از میان آن همه زیبایی‌ها و شگفتی‌ها عقب مانده‌ام و اکنون راه خود را گم کرده‌ام!
هوش مصنوعی: باور ندارم که از دل صبوری در زمان جدایی، بتوانم تحمل کنم، قسم به خدا!
هوش مصنوعی: چشمانم به اندازه‌ی جیحون اشک می‌ریزد و از درونم، از سینه‌ام، آهی بلند و اندوهگین برمی‌خیزد.
هوش مصنوعی: جانها فدای تو می‌شوند، چه چیزی برای تو در نظر است؟ جنگ تو زیباست و صلح تو مطلوب و مورد پسند است!
هوش مصنوعی: کی از چنگ من آزاد خواهد شد؟ آن حیوان وحشی، این طناب کوتاه را نمی‌پذیرد!
هوش مصنوعی: آه وناله از بیان احساسات و مشکلات، و درد دل کردن برای کسی که در سختی و تنگدستی به سر می‌برد، در حالی که از سلطنت و قدرت می‌نالد.
هوش مصنوعی: دشمن به معشوقه، که هم صحبتش است، جان آذر را از درگاه بیرون میسپارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آهنین پوش ندیدم چو تو سرو
نمدین خود ندیدم چو تو ماه
سرو را هرگز خربنده که دید
ماه را دید کس از پشم کلاه
از ره راست بیفتاده ست آنک
[...]
خاک را چاک زد ای دوست گیاه
عمر برباد مده باده بخواه
بی نظر چشم شکوفه است سفید
بی گناه دل لاله است سیاه
در چمن عود همی سوزد باد
[...]
برفکن برقع از آن رویِ چو ماه
تا به ماهت کنم از دور نگاه
گرچه هر لحظه برانگیخته ای
رستخیزی دگر از لشکر گاه
کو مرا جایِ نزولِ تو که نیست
[...]
واحد است او و ز ماهی تا ماه
همه بر وحدت اویند گواه
آمد آن طرفه عرابی از راه
دید آن بدره در آن منزلگاه
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.