|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف حالتی عاطفی و روحانی میپردازد. او از حالتی صحبت میکند که در آن عشق یا معشوق به دل او وارد میشود و دلش را به هیجان میآورد. وقتی که معشوق (دوش) حضور پیدا میکند و باده (شعف و شادی) را به کف میکند، دل او نیز دچار تغییراتی میشود. در نهایت، این حالت عشق و شیدهگی به حدی میرسد که زندگی و جهان را برای او روشن و پر نور میکند، مانند طلوع آفتاب.
هوش مصنوعی: دیشب کسی آمد و دل من از شدت احساس آتشین بود. او تا وقتی که جامی از شراب در دست گرفت، حالت نابسامانی در من ایجاد کرد.
هوش مصنوعی: در دل من، حقیقتی بزرگ و شگفتانگیز شکل گرفت، سپس وقتی که به دور آن حقیقت میچرخیدم، مانند خورشید در آسمان روشن و تابناک میشد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.