دوش آمد و گفت: روز و شب میجوشی
تادین ندهی ز دست در بیهوشی
چون من همهام به قطع و دنیا هیچ است
آخر همه را به هیچ مینفروشی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دوش آمد و گفت: روز و شب میجوشی
تادین ندهی ز دست در بیهوشی
چون من همهام به قطع و دنیا هیچ است
آخر همه را به هیچ مینفروشی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: سخن در مورد آمدن معشوق است که به انسانی می‌گوید روز و شب در حال جوشش و تلاش است، اما این تلاش‌ها بیهوده و بدون هدف می‌باشد. معشوق بیان می‌کند که اگر انسان به دین و معرفت توجه نداشته باشد، تمامی تلاش‌های او در دنیا هیچ ارزشی نخواهد داشت و در نهایت، همه چیز به عدم و بی‌معنایی منجر می‌شود. بر این اساس، انسان باید به عمق وجود خود و مفهوم زندگی توجه کند تا از بی‌هویتی رهایی یابد.
هوش مصنوعی: دیروز معشوق آمد و گفت که تو در حال تلاش هستی و شب و روز میکوشی، اما تا زمانی که دین و اعتقاد ندهی و خود را از خواب غفلت بیدار نکنی، نمی‌توانی به حقیقتی دست یابی.
هوش مصنوعی: چون من از دنیا قطع امید کرده‌ام و این دنیای فانی هیچ ارزشی ندارد، پس تو نیز بر استفاده‌ات از آن دنیا تأکید نکن و در حقیقت آن را بیهوده می‌فروشی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آن مایه ز دنیا که خوری یا پوشی
معذوری اگر در طلبش میکوشی
باقی همه رایگان نیرزد، هُش دار!
تا عمر گران‌بها بدان نفروشی
ایخواجه که در حقیقت حق کوشی
رمزیست در احرامش اگر باهوشی
یعنی که ز کسوت ریایی بدر آ
تا خلعت رحمت الهی پوشی
ای دل تو اگر باده عشقش نوشی
باید که غمش بعالمی نفروشی
هر لحظه اگر وصال او دست دهد
چون اهل فراق در رهش میکوشی
ندیمی، مغزداری، پوست پوشی
به سر کار گویای خموشی
در عشق بجلوه هم‌برو همدوشی
در حسن بعشوه طفل یک آغوشی
از پرتو روی خویش گلشن باشی
وز سایهٔ زلف خویش جوشن پوشی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.