مگر آن گربه در بریانی آویخت
ربود از سفره بریانی و بگریخت
یکی شد تا ز پیشش ره بگیرد
مگر آن گربه را ناگه بگیرد
عزیزی آن بدید از دور ناگاه
که میزد گربه را آن مرد در راه
بدو گفت ای ز دل رفته قرارت
بیفتادست با این گربه کارت
تو آن سگ را زن ای سگ طبع ناساز
که بریانی ستاند گربه را باز
زهی خوش با سگی تازی نشسته
بپیش سگ بدمسازی نشسته
بپیش سگ بسوزن دادن آیند
چو سوزن داده شد تیغ آزمایند
بکار سگ بسی گردی تو شیری
هنوز این سگ نیاوردست سیری
تو سگ را بند کن روزی نهادست
که گردن بستهٔ با سگ گشادست
فرو ماندی همی چون مبتلایی
که چون قوتی بدست آری ز جایی
تو بر رزاق ایمن باش آخر
صبوری ورز وساکن باش آخر
ز کافر مینگیرد رزق خود باز
کجا گیرد ز مرد پر خرد باز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: گربهای بریانی را از سفره میرباید و مردی او را دنبال میکند و میزند. مردی دانا او را سرزنش میکند که به جای زدن گربه، سگ نفس آزمند خود را مهار کند؛ نفسی که با هر کوتاه آمدنی گستاختر میشود و هرگز سیر نمیشود. نتیجهٔ حکایت توکل بر روزیدهنده و شکیبایی است، زیرا خداوند روزی را حتی از کافر دریغ نمیکند، چه رسد به خردمند.
هوش مصنوعی: گویا گربهای به بریانی (گوشت کبابشده) چنگ زد، آن را از سفره ربود و گریخت.
هوش مصنوعی: مردی به دنبالش رفت تا راه را بر او ببندد و شاید ناگهان گربه را بگیرد.
هوش مصنوعی: عزیزی، یعنی مردی بزرگوار و دانا، از دور ناگهان دید که آن مرد در راه گربه را میزند.
هوش مصنوعی: به او گفت: ای کسی که آرام از دلت رفته، کارت به جنگ و درگیری با این گربه افتاده است.
هوش مصنوعی: ای سگخوی ناسازگار، به جای گربه آن سگ را بزن که بریانی را از گربه پس میگیرد؛ یعنی حرص و نفس خودت را تنبیه کن که برای لقمهای چنین درنده شده است.
هوش مصنوعی: به طعنه میگوید: چه خوش با سگی شکاری همنشین شدهای و در برابر سگی بدخو نشستهای؛ مقصود همنشینی و فرمانبری از نفس حریص است.
هوش مصنوعی: نخست با سوزن، یعنی با چیزی اندک، نزد سگ میآیند، و چون سوزن را دادند، سگ تیغ بر آنان میآزماید؛ یعنی کوتاه آمدن اندک در برابر نفس، آن را گستاختر و زیانبارتر میکند.
هوش مصنوعی: در خدمت به این سگ بسیار دلیر و شیرصفت میشوی، ولی این سگ هنوز سیر نشده است؛ نفس آزمند هرگز سیر نمیشود.
هوش مصنوعی: سگ نفس را در بند کن، زیرا روزی تو از پیش مقرر شده است؛ اکنون تو خود گردنبسته و اسیر شدهای و سگ آزاد و رهاست.
هوش مصنوعی: مانند گرفتاری درمانده شدهای و همهٔ اندیشهات این است که چگونه از جایی لقمهای به دست آوری.
هوش مصنوعی: سرانجام به خداوند روزیدهنده اطمینان داشته باش، شکیبایی پیشه کن و آرام بگیر.
هوش مصنوعی: خداوند روزی را حتی از کافر دریغ نمیکند؛ پس چگونه آن را از انسان خردمند دریغ کند؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.