ساقیا زان می کهنه که مه نو سرزد
رفت غم پیک طرب حلقه زنو بر در زد
سفری شد صفر و ماه ربیع آمد باز
شد زره خار غم و نوگل شادی سرزد
بسته بد خون دو ماهه بگلوی مینا
ساقی از ماه نو امروز بر او نشتر زد
گردش جام طلب گردش گردون فانیست
غلط است اینکه کسی تکیه به هفت اختر زد
چار مادر بهل و هفت پدر و این سه پسر
صادر از کف بنهد عارف و بر مصدر زد
سعد و نحس زحل و مشتری از بیخبریست
باخبر باش که از نظره ساقی سر زد
ساقی آمد بصفا نقل و می و ساغر داد
مطرب آمد بنوا چنگ نی و مزمز زد
خوندل چند توان خورد در این دیر چو خم
خنک آن کاو زکف ساقی ما ساغر زد
یار بیرنگ برنگ دگر آمد در بزم
مطرب عشق در این پرده ره دیگر زد
بود آن ماتم از او شادی و عشرت هم از اوست
سرزد آن روز زتن باز بسر افسر زد
گاه در بتکده و گاه بدیر و بکنشت
گه حرم گه بمنی گاه ره مشعر زد
نیست از چشمه خورشید چو آگه ذره
لاف هرگز نتواند زشناس خود زد
ذات نشناخته پرداخت بتوصیف صفات
دید مظهر نتوانست دم از مظهر زد
همه جا سیر کنان گشت به تغییر لباس
خیمه سلطنت آنگاه در این کشور زد
طوس را پرتو او جلوه سینا بخشید
رب ارنی چو کلیم از همه عالم سر زد
سر زند کار الهی گهی از عبداله
چون نکو مینگری باز سر از داور زد
ساخته آشفته زخاک درت اکسیر مراد
سیم و زر ساخته و سکه تو برزر زد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف و تمجید از شادی و خوشی پرداخته و به عنصر می و عشق اهمیت ویژه‌ای می‌دهد. ساقی از می کهنه خبر می‌دهد و غم را با خوشی جایگزین می‌کند. در این بزم، جام و مطرب و نوا به زندگی و شادی اشاره دارد. مضمون کلی شعر به دل‌مشغولی‌های عرفانی و تغییرات زندگی انسان مربوط می‌شود و در عین حال بر زیبایی و تنوع آن تأکید می‌کند. شاعر در آخر به قدرت الهی و علم الهی اشاره می‌کند که بر همه چیز سایه افکنده و آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
هوش مصنوعی: ای ساقی، از آن شراب کهنه بیاور که مه نو سرزد و غم را به سر می‌برد. حالا، سرود شادی و خوشی دوباره به در زنگ می‌زند.
هوش مصنوعی: سفری به پایان رسید و ماه ربیع دوباره فرا رسید. غم و اندوه کنار رفت و گل‌های تازه شادی شکفتند.
هوش مصنوعی: ساقی، امروز با نیشتر، پرده‌ای از زیبایی و لطافت را از گلوی پرنده‌ای آبی رنگ که به مانند دو ماه درخشان است، گسسته است.
هوش مصنوعی: توجه به زیبایی‌ها و لذات زندگی مانند جامی است که در حال چرخش است، اما فراموش نکنیم که دنیا ناپایدار است. بنابراین، غلط است اگر کسی به موجودات ثابت و ابدی مانند ستاره‌ها تکیه کند و خیال کند که همیشه در امان خواهد بود.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به مفاهیم عمیق و معنوی اشاره می‌کند. او درباره وجود چهار اصل مادر و هفت اصل پدر صحبت می‌کند که به نوعی به ریشه‌ها و مبانی زندگی اشاره دارد. این سه پسر نیز نمادی از جوانه‌هایی هستند که از این منابع نشأت می‌گیرند و فرد عارف، با درک و شناخت عمیق‌تری که از این اصول دارد، به منبع معانی و حقایق دست می‌یابد. در واقع، این بیت به جستجوی حقیقت و درک عمیق از زندگی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: سعادت و شقاوت انسان به خاطر ناآگاهی اوست. باید آگاه باشی که حقیقت‌های زندگی از نگاه و دیدگاه خودت شکل می‌گیرد.
هوش مصنوعی: ساقی با تازگی و خوشی، شراب و جام را آورد. نوازنده نیز با نواختن چنگ و زدن نواهای دلنشین، فضا را پر از موسیقی کرد.
هوش مصنوعی: در این میخانه، دل‌های بی‌قرار چقدر می‌توانند بنوشند، در حالی که آن خم لذت‌بخش که ساقی ما از دستش جام می‌دهد، چقدر شیرین و خوشگوار است.
هوش مصنوعی: دوست بی‌هویت و بیرنگ، با رنگی متفاوت در میهمانی عشق ظاهر شده و در این فضا، راهی جدید را پیموده است.
هوش مصنوعی: اساساً غم و شادی هر دو به او وابسته‌اند. روزی که بر تن او غم سایه افکن شد، از همان روز شادی و زندگی نیز به وجود آمد.
هوش مصنوعی: گاهی در معبد بت‌ها هستم و گاهی در کلیسا و مکان‌های مذهبی دیگر. گاهی به حرم می‌روم و گاهی به منی، و گاهی هم به سمت مشعر حرکت می‌کنم.
هوش مصنوعی: اگر ذره‌ای از چشمه خورشید آگاه باشد، هرگز نمی‌تواند به خودش فخر بفروشد.
هوش مصنوعی: خداوندی که ذات او شناخته نیست، هیچ کس نمی‌تواند به وصف صفات او بپردازد. هیچ موجودی نمی‌تواند درباره مظهر و نشانه‌های او سخن بگوید.
هوش مصنوعی: او در هر مکان به گشت و گذار مشغول بود و لباس‌های مختلفی را امتحان کرد، تا اینکه در نهایت در این کشور به ایجاد سلطنت پرداخت.
هوش مصنوعی: طوس به واسطه نور او، جلوه‌ای همانند کوه سینا پیدا کرد. پروردگارا، مرا به مانند کلیم (موسی) که از میان تمام دنیا سر برداشت، بنما.
هوش مصنوعی: کارهای الهی به گونه‌ای پیش می‌رود که گاهی از دست بندگانش نیز برمی‌آید. وقتی با دقت به آن بنگری، متوجه می‌شوی که این خوبی‌ها و کارهای بزرگ به وسیله پروردگار و از سوی او انجام می‌شود.
هوش مصنوعی: آفریده‌ای که از خاک تو به وجود آمده، خواسته‌های بزرگ را مانند طلا و نقره تحقق بخشیده و سکه‌ات بر روی زر می‌درخشد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عقل می‌خواست کزین شعله چراغ افروزد
برقِ غیرت بدرخشید و جهان بر هم زد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.