سمن بر ویس جوشان و خروشان
دو چشمه خونش از دو چشم گریان
دریده ماه پیکر جامه بر بر
فگنده لاله گون واشامه از سر
همی گفت ای مرا چون جان گرامی
دلم را کام و کامم را تمامی
توی بخت مراهمتهای رادی
توی جان مرا همتای شادی
مدر بر بخت من یکباره پرده
مکن جان مرا در مهر برده
درخت خرمی را شاخ مشکن
مه اومید را در چاه مفگن
اگر من با تو لختی ناز کردم
و یا بر تو زمانی رشک بردم
مخوان از رشک من چندین فسانه
مکن با من جدایی را بهانه
چو شش ماه از جدایی درد خوردم
چه باشد گر زمانی باز کردم
نباشد هیچ هجری بی نهیبی
چنان چون هیچ گشقی بی عتیبی
کرا از عشق باشد در دل آتش
عناب دوست باشد در دلش خوش
عتاب دوستان در وصل و هجران
بماند تا بماند مهر ایشان
فسونتر باد هر روسی نهیبم
که هم تیمار من گشت این عتیبم
اگر سنگی ز گردون اندر آید
همانا عاشقان را بر سر آید
پشیمانم چرا کردم عتیبی
کزو بفزود جانم را نهیبی
گمان بردم که کردم بر تو نازی
شد آن ناز مرا بر تو نیازی
اگر تیزی نمودم از در ناز
نگر تا من ترا چون جویمی باز
مزور جلدیی با تو بر اندم
و زان جلدی چنین خیره بماندم
اگر بودم به ناز اندر گنهگار
شدم با تو به برف اندر گرفتار
چو بودم روز شادی با تو انباز
شدم در روز سختی با تو دمساز
چو از گجرت بسی تیمار خوردم
به بازی باز از تو بر نگردم
کنون دست از عنانت بر نگیرم
همی نالم به زاری تا بمیرم
و گر بپذیتی از من پوزش من
نیفزایی به تندی سوزش من
شوم تا مرگ پیش تو پرستار
برم فرمانت چون فرمان دادار
و گر چونین نورزم مهربانی
بریدن هر گهی از من توانی
همه وقتی توان جستن جدایی
و لیکن جسن نتوان آشنایی
درخت آسان بود از بن بریدن
بریده باز نتوان روینیدن
تو خود دانی که با تو بد نکردم
کنون بی حجت از تو برنگردم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: ویس با حالتی حزین و اشک‌آلود به رامین پاسخ می‌دهد و از عمق دلش عشق و وابستگی‌اش را بیان می‌کند. او همچنان که در دلش آتش عشق می‌سوزد، از رامین می‌خواهد که به جدایی او خاتمه دهد و به یاد داشته باشد که عشق واقعی همیشه وجود دارد. ویس از اشتباهاتش عذرخواهی می‌کند و به رامین می‌گوید که غفلت او از عشق نباید منجر به جدایی شود. او تأکید می‌کند که عشق واقعی به سادگی بوجود نمی‌آید و قطع رابطه همچون بریدن درختی از ریشه است که هرگز به حالت اولیه‌اش باز نمی‌گردد. ویس در نهایت برای همیشه در کنار رامین ماندن را می‌خواهد و هر نوع جدایی را نابودکننده می‌داند.
هوش مصنوعی: ویس در حال گریه است و دو چشمه خون از چشمانش می‌ریزد که نشان‌دهنده‌ی شدت اندوه اوست، در حالی که بوی سمن (گیاهی خوشبو) به مشام می‌رسد.
هوش مصنوعی: چهرهٔ ویس همچون ماه درخشید و لباسش را درید و گل‌های سرخ را به اطراف پاشید.
هوش مصنوعی: ویس در این بیت به رامین می‌گوید که او مانند جانش برایش عزیز است و آرزو دارد که دلش شاد و خواسته‌هایش برآورده شود.
هوش مصنوعی: شما ای عشق، در بخت من شادی‌های مختلفی را می‌آورید و همچنین در جان من همتای شادی و خوشی هستید.
هوش مصنوعی: این بیت به انکار ناامیدی و درخواست از یار می‌پردازد و می‌گوید که بخت من را ناگهان ننگین مکن و جان مرا هم از عشق و محبت خود دور مکن.
هوش مصنوعی: درختی را که امید و خوشی به آن تعلق دارد، با شاخ‌های خود نشکسته و خراب نکن. امید را در چاه، به معنی نابود کردن یا از دست دادن، نیفکن.
هوش مصنوعی: اگر من به مدت کوتاهی با تو ناز کرده‌ام یا به تو حسادت کرده‌ام،
هوش مصنوعی: خواهش می‌کنم بهانه‌جویی نکن و از حسادت من داستان‌های زیادی نساز. جدایی ما باید دلیل و بهانه‌ای برای این موضوع نباشد.
هوش مصنوعی: شش ماه از جدایی رنج کشیدم، حالا چه فرقی می‌کند اگر برای مدتی دوباره به تو نزدیک شوم؟
هوش مصنوعی: هیچ جدایی‌ای وجود ندارد که بدون تأثیر باشد، همان‌طور که هیچ گشاده‌حالی نمی‌تواند بدون دلیلی درست باشد.
هوش مصنوعی: کسی که در دلش عشق می‌ورزد، مانند آتش سوزان است و اگر به دوستی عشق داشته باشد، دلش مانند عناب شیرین و خوشمزه خواهد بود.
هوش مصنوعی: زخم‌های ناشی از جدایی و بی‌محلی دوستان در ارتباط و دوری باقی بماند تا عشق و محبت آنها ادامه یابد.
هوش مصنوعی: اگر هر زنی زیبا و خوش‌چهره باشد، باید بدانم که همچون کسی که به من رسیدگی می‌کند، بر من تأثیر می‌گذارد.
هوش مصنوعی: اگر سنگی از آسمان یا فضا بیفتد، به‌طور قطع برای عاشقان خبری خواهد آورد یا برای آنها حادثه‌ای رخ خواهد داد.
هوش مصنوعی: از کرده‌ام پشیمانم؛ چرا به خاطر عتیبی (کاری) که انجام دادم، جانم که به خاطر آن آرامش داشت، دچار رنج و عذاب شد.
هوش مصنوعی: فکر می‌کردم با نمایش ناز و دلربایی، محبت تو را جلب کرده‌ام، ولی حالا می‌فهمم که این ناز من نیازی به تو نداشته است.
هوش مصنوعی: اگر در لحن نازنازی‌ام تند بودم، نگاه کن که من چقدر به دنبال تو می‌گردم و انتظار دیدنت را دارم.
هوش مصنوعی: من با تو در پیوندی نزدیک هستم و از آن نزدیکی و ارتباط تأثیر گرفته‌ام، به‌طوری‌که به‌سختی می‌توانم خودم را کنترل کنم و در حالتی شگفت‌زده و حیرت‌زده باقی مانده‌ام.
هوش مصنوعی: اگر به خاطر تو در زندگی راحت و خوشحالی گناهکار شده‌ام، اکنون به خاطر تو در سختی و مشکلات نیز گرفتار شدم.
هوش مصنوعی: در روزهای خوشی، همراه و هم‌نشین تو شدم و در روزهای سختی هم، به تو چسبیدم و با تو ماندم.
هوش مصنوعی: با اینکه از غم و درد زیادی به خاطر جدایی از تو رنج بردم، اما هرگز از تو روی‌گردان نمی‌شوم و به تو پشت نخواهم کرد.
هوش مصنوعی: الان دست از رنج و ملامت تو برنمی‌دارم و به زاری و ناله، تا لحظهٔ مرگ، ادامه می‌دهم.
هوش مصنوعی: اگر از من عذرخواهی کنی، نمی‌توانی بر درد و رنج من بیفزایی.
هوش مصنوعی: من تا زمانی که زنده‌ام، پرستار و خدمت‌گزار تو خواهم بود و اطاعت می‌کنم، مانند اینکه فرمان خدا را انجام می‌دهم.
هوش مصنوعی: اگر من با مهربانی تو مانند این رفتار نکنم، هر لحظه به تو امکان خواهد داد که از من جدا شوی.
هوش مصنوعی: همه می‌توانند جدایی را جست‌وجو کنند، اما برای به دست آوردن آشنایی دوباره ناتوان هستند.
هوش مصنوعی: درخت را راحت می‌توان از ریشه برید، اما نمی‌توان دوباره آن را به حالت اولیه‌اش برگرداند.
هوش مصنوعی: تو خودت می‌دانی که من با تو بدی نکرده‌ام، حالا بدون هیچ دلیلی از تو برنمی‌گردم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.