|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای حکم ترا قضای یزدان
داده چو قدر گشادنامه
تو عمدهٔ ملکی و ممالک
لوحست و کفایت تو خامه
در خاک نهاده آب و آتش
پیش سخط تو بارنامه
در جنب کفت سیاه‌کامه است
حاشا فلک کبود جامه
آن شب که در آن جناب میمون
با عیش چنان مع‌الغرامه
در حجر گک نصیر خباز
بودیم چه خاصه و چه عامه
از چنگ خیال پر سماتی
وز باده دماغ پر شمامه
بر دست چپم یگانه‌ای بود
در کسوت جبه و عمامه
او را بطلب بگو چه کردی
ما را بدو وعده شادکامه
در آتش صبر چند باشم
ساکن چو سمندر و نعامه
این قصه چنین بر آب منویس
هم سرکه بده هم آبکامه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و درد جدایی صحبت می‌کند و موضوعاتی مانند توقعات و آرزوها را مطرح می‌کند. او به دنبال سرکه و آبکامه است که نمادی از لذت و خوشی است، و در عین حال به سرنوشت و تقدیر یزدان اشاره می‌کند. در لحظاتی که با دوستانش بسر می‌برد، به خاطرات دلکش گذشته و خوشی‌های آن یاد می‌کند. شاعر از آتش صبر سخن می‌گوید و حسرت و انتظار را می‌سازد. در پایان، او می‌خواهد که اندوهش را بر کاغذ بنویسد و از معشوق بخواهد که با او برگردد و لحظات شادکامی را برگرداند.
هوش مصنوعی: ای حکم (یعنی فرمانروایی یا داوری تو) به ارادهٔ خداوند (یزدان) تعیین شده است، همان‌گونه که اندازهٔ گشایش و آزادی (گشادنامه) مشخص است.
هوش مصنوعی: تو اصل و بنیاد سلطنت و حکومت هستی و اهمیت تو در نوشتن و ثبت اموری همچون فرامین و تصمیمات است.
هوش مصنوعی: آب و آتش را در خاک قرار داده‌اند تا به فرمان تو تقدیم شوند.
هوش مصنوعی: در نزد کفت سیاه‌کامه (به معنای کم‌هوش یا نادان) چیزی است که فلک (آسمان) به رنگ آبی عمیق و زیبا از آن پرهیز می‌کند یا به آن نزدیک نمی‌شود. به عبارت دیگر، آسمان از این وضع و شرایط دوری می‌جوید.
هوش مصنوعی: آن شبی که در آن، جناب میمون (اینجا به احتمال کسی به نام جناب میمون است) به خوشگذرانی مشغول بود، حالتی پر از عشق و لذت داشت.
هوش مصنوعی: در دکان نان‌وا یا نان‌پز به نام نصیر نشسته بودیم و از تفریح و لذت و معاشرت بهره می‌بردیم، چه افراد خاص و چه عموم مردم.
هوش مصنوعی: در دنیای خیالات و توهمات، حالتی پرچالش دارم و از باده‌ای که می‌نوشم، مغز و ذهنم پر از شوق و طراوت است.
هوش مصنوعی: در دست چپ من شخصی بود که لباس مذهبی (جبه و عمامه) بر تن داشت و تنها یک نفر بود.
هوش مصنوعی: از او بپرس که چه بر سر ما آوردی، ما را به او وعدهٔ خوشحالی داده‌اند.
هوش مصنوعی: چه مدت دیگر باید در آتش صبر بمانم، مانند سمندر که در آتش می‌سوزد، و مانند نعامه که بی‌حرکت باقی می‌ماند؟
هوش مصنوعی: این داستان را به این صورت بنویس که هم سرکه (به عنوان ترشی) بدهی و هم آبکامه (نوشیدنی شیرین).
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بالای هزار عشق نامه
آراسته کن به نوک خامه
وانگاه تنش چو نقش خامه
آراست به جبه و عمامه
تا چند به سر دوم چو خامه
یک روز بخوان مرا چو نامه
ماییم کتاب و لوح و خامه
ماییم بیان عرش نامه
یک روز برهنه تن چو خامه
از صفحه ریگ کرده نامه
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.