صاحبا سقطهٔ مبارک تو
نه ز آسیب حادثات رسید
دوش این واقعه چو حادث شد
منهیی زاسمان به بنده دوید
ماجرایی از آن حکایت کرد
بنده برگویدت چنان که شنید
گفت دی خواجهٔ جهان زچمن
ناگهانی چو سوی قصر چمید
مگر اندر میان آن حرکت
چین دامن زخاک ره برچید
خاک در پایش اوفتاد وبه درد
روی در کفش او همی مالید
یعنی از بنده در مکش دامن
آسمان انبساط خاک بدید
غیرت غیر برد بر پایش
قوت غیرتش چو درجنبید
رخ ترش کرد و آستین بر زد
سیلی خصم‌وار باز کشید
خاک مسکین زبیم سیلی او
مضطرب گشت و جرم در دزدید
پای میمونش از تزلزل خاک
مگر از جای خویشتن بخزید
هم از این بود آنکه وقت سحر
دوش گیسوی شب زبن ببرید
هم از این بود آنکه زاول روز
صبح برخویشتن قبا بدرید
یا ربش هیچ تلخییی مچشان
که از این سهل شربتی که چشید
نور بر جرم آفتاب فسرد
خوی ز اندام آسمان بچکید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ آسیب‌ها و وقایع ناگهانی است که به انسان‌ها و زمین آسیب می‌زند. راوی داستانی از یک حادثه را نقل می‌کند که در آن، خواجه‌ای از باغ به سمت قصر می‌رود. در این مسیر، دامن او به زمین چسبیده و خاک در پایش می‌افتد، که این امر به خشم و نگرانی او می‌انجامد. او با عصبانیت و غیرت به خاک می‌تازد و در ادامه، زمین و آسمان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این ماجرا تأثیراتی بر شب و روز دارد و به نوعی به تلخی‌ها و تغییرات ناگهانی زندگی اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: ای دوست، سقطهٔ یعنی نوعی گل خوشبو، نعمت و خوشی تو به دست حادثه‌های ناگوار نیفتاد و از مشکلات زندگی آسیب ندید.
هوش مصنوعی: دیشب وقتی این واقعه رخ داد، ناگهان موجودی از آسمان به سمت من دوید.
هوش مصنوعی: بنده (خادم) داستانی از آن واقعه را برای تو نقل می‌کند، به‌گونه‌ای که آن را همان‌طور که شنیده است، بیان کند.
هوش مصنوعی: دی شخصی از خواجگان وVIPهای جهان در حالی که به سمت قصر می‌رفت، ناگهانی از باغ گذشت.
هوش مصنوعی: آیا در آن حرکت ناگهانی که دامنش به زمین می‌افتد، به خاطر خاکی که زیر پایش است، راهی پیدا نمی‌شود؟
هوش مصنوعی: خاک به نشانهٔ احترام به پای او افتاد و به خاطر زیبایی روی او، در کفش او می‌مالید.
هوش مصنوعی: منظور این است که من در تلاش هستم تا از کیفر و عذاب نجات یابم و از تو خواهش می‌کنم که دامن آسمان را به خاطر من نگیری، چون من همچون خاکی هستم که در برابر تو افتاده و دست من به آسمان نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: او نسبت به غیرتش حساسیت و تعصب دارد، به‌گونه‌ای که اگر کسی به او توجه کند یا او را زیر سؤال ببرد، قدرت و نیروی او به‌طور طبیعی بروز می‌کند.
هوش مصنوعی: زهره (یا روی) خود را عبوس کرد و آستین خود را بالا زد و با نیرویی خصمانه سیلی زد.
هوش مصنوعی: خاک بیچاره از ترس سیل او به تلاطم درآمد و گناه را از روی خود برداشت.
هوش مصنوعی: پای میمون به سبب لرزش و بی‌ثباتی خاک، نمی‌تواند از مکان خودش حرکت کند و جابجا شود.
هوش مصنوعی: به همین خاطر، در وقت سحر، موهای شب را از لب بُریدند.
هوش مصنوعی: به همین دلیل بود که او در صبح زود، لباس خود را از تن درآورد.
هوش مصنوعی: خدایا، هیچ طعم تلخی به او نچشان که از این نوشیدنی ساده که چشید، چنین حالش تغییر کرد.
هوش مصنوعی: نور برچهره‌ی خورشید کم‌رنگ و سرد شده است و از اعضای آسمان فرو می‌ریزد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گاو مسکین ز کید دمنه چه دید؟
وز بد زاغ بوم را چه رسید؟
کوی و جوی از تو کوثر و فردوس
دل و جامه ز تو سیاه و سپید
رخ تو هست مایهٔ تو، اگر
مایهٔ گازران بود خورشید
چون همی بوده‌ها بفرساید
بودنی از چه می‌پدید آید؟
زانکه او بوده نیست و سرمدی است
کانچه بوده شود نمی‌پاید
وانچه نابوده نافزوده بود
[...]
پرده گل همه صبا بدرید
کرد چهره به شرم شرم پدید
ابر پوشید روی ماه وز برق
رایت روی ماه بدرخشید
با صیادوار دست گشاد
[...]
ای برآرندهٔ مه و خورشید
نقشبند جهان بیم و امید
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.