ای خداوندی که پیش لطف خاک پای تو
آب حیوان از وجود خویش بیزاری کند
پای باست زین اگر بر خنگ ایام افکند
فتنه نتواند که در ظلمش ستمکاری کند
روی هر خاکی که از موزه‌ت جمالی کسب کرد
تاابد با زمزم و کوثر کله داری کند
موزهٔ خاص ترادستار کردم از شرف
موزهٔ خاص ترا زیبد که دستاری کند
نام میمون تو تا بر ساق او بنوشته‌اند
ساف عرش از رشک آن دولت همی زاری کند
موزه‌ای کز افسری بیش است در پایش کنم
حاش لله بنده هرگز این سبکساری کند
آ سمان از بهر تاج خسرو سیارگان
روزها شد تاهمی از من خریداری کند
هر کرا ای دست موزه‌اش از تفاخر دست داد
برهمه عالم زبر دستی و جباری کند
شاد و دولت یار بادی تا به سعی آ فتاب
در نما نفس نباتی را صبا یاری کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش از مخدوم و لطف و بزرگی او می‌پردازد. او با بیانی پر فاخر می‌گوید که حتی خاک پای مخدوم نیز عظمتش را به خود می‌بیند و از این رو، آب حیات در برابر آن به زوال می‌رسد. شاعر بیان می‌کند که موزه‌ای که از زیبایی‌های محبوب خویش به دست آورده، جاودانه خواهد بود و در سایه‌ی آن، امانت و شرف را به دوش می‌کشد. همچنین، او به دیگران گوشزد می‌کند که خود را در برابر چنین والایی حقیر نپندارند و برتری او را با دیگران مقایسه نکنند. در نهایت، شاعر از خدای بزرگ می‌خواهد تا همواره یار و مددکار او و مخدوم باشد.
هوش مصنوعی: ای خدایی که رحمت و لطف تو به‌قدری عظیم است که حتی آب حیات، از وجود خود می‌نالد و به خاک پای تو احترام می‌گذارد.
هوش مصنوعی: اگر پای حق به زشتی‌های روزگار بگذارد، فتنه‌ای نمی‌تواند در آن ظلم و ستمی ایجاد کند.
هوش مصنوعی: هر خاکی که از عطر و زیبایی موزهٔ تو بهره‌مند می‌شود، تا ابد با آب زلال و پاک کوثر و زمزم آراسته خواهد شد.
هوش مصنوعی: من دستاری از موزه‌ای خاص درست کرده‌ام که از شرافت موزهٔ خاص تو بیشتر شایسته است که بر سر بنهم.
هوش مصنوعی: نام میمون تو (که به خاطر زیبایی‌اش) بر ساق او نوشته‌اند، به حدی زیبا و باارزش است که ساف یعنی زرافه (که در اینجا به عنوان مخلوقی خاص هم مطرح شده) به خاطر حسادت به این خوبی، در حال زاری است.
هوش مصنوعی: نمی‌توانم از مقام یک بنده‌ی حقیر و نامناسب برای خودم بالاتر بروم و به اندازه‌ای که موجودی مانند «افسر» یا شخص مهمی سزاوار است، خودم را برتر بدانم.
هوش مصنوعی: خداوندا، آسمان به خاطر تاج پادشاه، مانند ستارگان در روزها، مدام در حال حرکت است تا جلال و عظمت مرا به دست آورد.
هوش مصنوعی: هر کسی که به خاطر مناعت طبع (فخر کردن) و تفاخرش، دست از کار و کوشش بردارد، بر همه عالم برتری خواهد یافت و بتواند آنها را به تسلیم و فرمانبرداری وادار کند.
هوش مصنوعی: از سوی خداوند شادابی و خوشبختی نصیب تو باد، تا وقتی که تلاش کنی، نور خورشید به زندگی‌ات بتابد و نسیم بهاری به رشد و شادابی خوب تو کمک کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوست چون خواهد که عاشق هر نفس زاری کند
خانمانش سوزد و میل دل آزاری کند
ساختن باید بسوز عشق آن یاری که او
کو بسوزد آشکارا در نهان یاری کند
کی توان برداشتن بار بلای عشق را
[...]
گرنه دل را زلف مشکینش نگهداری کند
کیست این بیمار را یک شب پرستاری کند؟
حسن را از دیده بد، شرم می دارد نگاه
مهر تابان را همان پرتو سپرداری کند
می تراود بوسه زان لبهای نو خط بی طلب
[...]
بخت اگر یاری کند دلدار دلداری کند
نوبت گلشن رسد گلزار گلزاری کند
سهل باشد محنت از جور رقیب و دور چرخ
شاخ گلبن گل بر آرد خارا گر خاری کند
بزم عشرت گرم گردد، خون تاک آید بجوش
[...]
بخت نافرجام اگر با عاشقان یاری کند
یار عاشق‌سوز ما ترک دل‌آزاری کند
بر گذرگاهش فرو افتادم از بی‌طاقتی
اشک لرزان کی تواند خویشتن‌داری کند؟
چاره‌ساز اهل دل باشد می اندیشه‌سوز
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.