|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی قدردانی از نعمتهای الهی و زیباییهای طبیعت است. شاعر به تأثیر مثبت آفتاب و بهار بر زندگیاش اشاره میکند و از لطف خداوند که باعث شده او در حال حاضر خوشبخت و شکرگزار باشد، سخن میگوید. او همچنین به خدمت و بندگیاش نسبت به خداوند اشاره میکند و زندگیاش را وقف این خدمت میداند.
هوش مصنوعی: تابش نور خورشید، سایهی پروردگار را به روشنی درآورد و باطل بودن آن را نمایان ساخت.
هوش مصنوعی: امروز در بهار، چون آفتاب با گلها مهربانی کرد، همان مهر و لطفی است که با من داشت.
هوش مصنوعی: محبت او باعث شد تا من هم پایدار و با اراده باشم و در نتیجه توانستم با دل و جان به او خدمت کنم.
هوش مصنوعی: تمام عمرم را به خدمت خاک درگاه او سپری کردم و جانم را در دل به او، که بندهاش هستم، تقدیم کردم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خواند سرهنگ را و خوشدل کرد
دست در گردنش حمایل کرد
آفرینی که این مغفل کرد
روز عیش مرا مبدل کرد
زور برجست و رو به منزل کرد
چشم درویش خاک ره گل کرد
شیر از این لابه رحم حاصل کرد
پنجه واکرد و موش را وِل کرد
چون کز استاد علم حاصل کرد
به عمل علم خویش کامل کرد
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.