|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد و رنجی که از غم دل و جدایی با دیگری میکشد، صحبت میکند. او احساس میکند که دیگری بدون توجه به دل او، به او آسیب رسانده و در عین حال، هیچ پیوندی برای نزدیکی نداشته است. شاعر همچنین به این نکته اشاره میکند که آن فرد بهطور ناگهانی از او جدا شده و او را در میانه راه رها کرده است.
هوش مصنوعی: هرگز از حال و احوالم باخبر نبودهای، اما دلتنگی و رنجی که در دل دارم را به من تحمیل کردهای.
هوش مصنوعی: آسمان به خاطر تو و به خاطر پرچم عدالتخواهی که بالا بردهای، از خود حراست کرده و سپر انداخته است.
هوش مصنوعی: کسی که با تو رابطهای ندارد و از تو میترسد، باز هم به تو وابسته نخواهد بود چون تو هیچگاه پایهگذار ارتباطی نبودهای.
هوش مصنوعی: تو به طور ناگهانی از من دور شدهای و سپس در میانهی راه، چیزی از خودت را رها کردهای.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنکه او را تو زشت کاشتهای
خوبی از وی چه چشم داشتهای؟
تخم عدلم به دل تو کاشته ای
سپهم را بر آن تو داشته ای
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.