این کز تو نصیب من دل تنگ بس است
خون جگرم باده گلرنگ بس است
با ناله خود ز زهره کی یاد کنم
یک بزم مرا نوای یک چنگ بس است
یک بزم مرا نوای یک چنگ بس است
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
این کز تو نصیب من دل تنگ بس است
خون جگرم باده گلرنگ بس است
با ناله خود ز زهره کی یاد کنم
یک بزم مرا نوای یک چنگ بس است
یک بزم مرا نوای یک چنگ بس است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان احساسات درونی خود می‌پردازد و اعتراف می‌کند که دلش تنگ است و از عواطفش رنج می‌برد. او از باده‌ای با طعم گلرنگ سخن می‌گوید که به عنوان تسلی‌دهنده‌ای برای خون جگرش بدل شده است. در نهایت، او به نقش موسیقی چنگ در برگزاری یک بزم اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که صدای این ساز برای او کافی و رضایت‌بخش است.
هوش مصنوعی: اینکه تو به من محبت کردی و دلم را شاد کردی، برای من کافی است. درد و رنجی که به دل دارم، به اندازه کافی تلخ و سنگین است.
هوش مصنوعی: با صدای ناله‌ام نمی‌توانم از زیبایی یاد کنم، یک مجلس شادی برای من با یک ساز کافی است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.