|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر حالتی از غم و آرزو هستند. شاعر به عشق و زیبایی معشوق اشاره میکند و میگوید که به خاطر آن زیبایی، در رنج و اندوه غوطهور شده است. او همچنین حس میکند که از سرنوشت و چرخش روزگار دور شده و در این حالت از عشق و وصل معشوق، گم شده است. در نهایت، درخواست میکند که در مسیر غمش او را تنها نگذارند.
هوش مصنوعی: زمانی که زلف تو در غم من پیچید، احساس کردم که رشتهی زندگیام بهدلیل ستم روزگار گم شده است.
هوش مصنوعی: به محض اینکه راهی گلستان وصال تو شوم، در این دشت غم، گم شده و سردرگم نروم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای رفته و در دام بلا هشته مرا
آتش زده در کشته و نا کشته مرا
کی رشته عافیت بدست آرم باز
کز زلف تو گم شدست سررشته مرا
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.