|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات درباره موجودی صحبت میکند که مانند مرغی همیشه در حال پرواز است و در عین حال به ماری چسبیده و به گنجی دسترسی دارد. این موجود خاص، به نوعی از دیگر پرندگان متمایز است زیرا پرهایش از درونش روییده و به شکل خاصی رشد کرده است. در واقع، این تصویر به توصیف حالتی خاص و منحصر به فرد از موجودی میپردازد که در ظاهر آزاد است اما در واقعیت به چیزی وابسته است.
هوش مصنوعی: این چه چیزی است که مانند پرندهای به هم چسبیده و مانند ماری به ارتفاع میرود و بر گنجی جاودانه قرار دارد؟
هوش مصنوعی: تمام پرندگان از بیرون بال دارند، اما آن پرندهای که میخواهد پرواز کند، بالهایش از درون رشد کرده است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر کو در جود و مکرمت بسته بود
جز خار مدانش ار چه گلدسته بود
هیزم بود آنشاخ که بر می نهد
ور چه ز درخت بارور رسته بود
آن کش نظر بلند و برجسته بود
چون عشق، ز بند دو جهان رسته بود
کوچکخردان زیر فلک در قیدند
کودک در مهد، دست و پا بسته بود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.