لعلت بخنده هرچه دلم از تو خواست کرد
صد وعده دروغ بیک خنده راست کرد
مقصود ما هلک شدن بود غایتش
عشق تو آنچه غایت مقصود ماست کرد
برقی ز آفتاب رخت درچمن فتاد
بازار گل چو خرمن مه روبکاست کرد
دیدی که چشم مست تو چون خواست قتل ما
نگذاشت جای آشتی و هرچه خواست کرد
باور مکن که چرخ جفا کار کج نهاد
کاری چنانکه خاطر ما خواست راست کرد
اهلی برید دل ز طمع ای شکر لبان
از جان گذشت و آنچه مراد شماست کرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و اثرات آن بر دل و جان انسان است. شاعر از دروغهای عاشقانه صحبت میکند که با یک لبخند راست جلوه میکنند. او بیان میکند که مقصود از عشق، نهایتاً به سمت وصول به معشوق است. همچنین به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند که همچون خورشید در چمن ظاهر میشود و توجه را جلب میکند. شاعر به یادآوری میآورد که چشمهای مست معشوق حتی میتواند به راحتی جان او را بگیرد و برقراری صلح را غیرممکن میسازد. در نهایت، شاعر به این نتیجه میرسد که خواستهها و آرزوهای او به راحتی تحت تأثیر عشق قرار میگیرد.
هوش مصنوعی: لبخند دلربایت به همه خواستههایم پاسخ میدهد، در حالی که تو با وعدههای دروغین، با یک لبخند واقعی همه چیز را به من نشان دادی.
هوش مصنوعی: هدف ما از زندگی ورود به هلاکت و فنا بود، اما عشق تو نهایت آن چیزی است که ما به دنبال آن هستیم.
هوش مصنوعی: نوری از چهرهی تو در چمن پخش شد و فضای گلستان را همچون خوشهای از مه زیبا کرد.
هوش مصنوعی: چشمان زیبای تو به قدری مسحورکننده است که حتی وقتی به ما آسیب میزند، فرصتی برای آشتی باقی نمیگذارد و هر کاری که بخواهد، انجام میدهد.
هوش مصنوعی: به باور نیاور که سرنوشت نادرست و بیرحم، کاری را انجام داده که مطابق میل ما باشد.
هوش مصنوعی: دل را از طمع رها کن، ای عزیز با لبانی چون شکر؛ او جانش را فدای تو کرد و به آنچه که خواستی، رسید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.