|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به گفتگو با یگانه و مورد علاقهاش میپردازد و به ایراداتی که از او میگیرد، اعتراف میکند. او از معشوق میخواهد که درباره خودش صحبت کند و به زیبایی و خاص بودن وجود او اشاره میکند. به طور کلی، شاعر احساسات عمیق و پارادوکسهای عشق را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: با وجود اینکه حرف من درست نیست، اما تو بزرگتر و مسئولتر از من هستی.
هوش مصنوعی: اما از من بگو که در چهرههای تو، ای دو سر قاف، این چه حالت خاصی است؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خاصه وقتی که در مصاف بُوَد
پای او بر دماغ قاف بُوَد
سینه باید که پاک و صاف بود
رنگ ظاهر محال و لاف بود
از دو سو تیغ در غلاف بود
جنگ در پشت کوه قافبود
کاین سخنها همه گزاف بود
کاهل از کارها معاف بود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.