|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، به سردی هوا در یک شهر اشاره شده که باعث شده هیچکس نتواند در آنجا زراعت کند. مردی تربی کاشته و وقتی که این ترب به بار آمده، او قسمتی از آن را به شهریار میدهد. به خاطر برکت و ارزش ترب، شهریار پاداشی به او میدهد و دهقان از رنج و زحمت خود شادمان میشود. در نهایت، حاصل این ترب او را خوشحال کرده و از زحمتهایش نتیجه مثبت میبیند.
هوش مصنوعی: در شهری که به خاطر هوای بسیار سرد، کسی در آنجا زراعت نکرده است.
هوش مصنوعی: مردی تربی کاشت و زمانی بعد، از آن ترب میوهای برداشت که به مقام و منزلت بالایی رسید.
هوش مصنوعی: به خاطر هر برگ و هر شاخه، پیرمردی به قاآن یک بالش طلا داد.
هوش مصنوعی: از زحمات دهقان، ناراحتی و درد برطرف شد و از محصول او، ترب، شادمانی و خوشحالی به وجود آمد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.