|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به دوری فکر و نادانی مردم اشاره میکند که قادر به تشخیص خوب و بد نیستند. او به مهمانی در خانه پیرمردی میرود و از وضعیت مردم نالان است که نمیدانند چه کسی مقصر و چه کسی نیکوکار است. او به واقعهای در ورامین اشاره میکند که در آن، گرانی موجب رنج مردم شده است و از این که چرا کسی به سن و سال افراد توجه نمیکند و همه را یکسان میبیند، ابراز تعجب میکند. شاعر در نهایت به این نکته میرسد که شاید این نادانی ناشی از ناآگاهی آنهاست.
هوش مصنوعی: یک شب در روستا، پیرمردی از من پذیرایی کرد و مرا به خانهاش دعوت کرد.
هوش مصنوعی: این جمله نشان میدهد که جای تأسف است که مردم نمیتوانند میان کسی که خطا کرده و کسی که نیکی کرده، تفاوت قائل شوند.
هوش مصنوعی: به خاطر گرانی، محصولاتی که در ورامین به عمل میآید، به آسانی و با قیمت پایین به فروش میرسند.
هوش مصنوعی: چرا کسی حق ندارد به جوانی آسیب بزند، مگر این که ندانند که سالها تجربه و wisdom با سالخوردگی همراه است؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
الهی می زد آواز ترا سن
که دیگر کس نمیدیدت سر سن
میان قریهٔ «دهناد» و «سنسن»
قصیل طاقتم را پاک زد سن
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.