در اوستا نام هفت امشاسپندان خدای

شد اهورَه‌مزده آنگه وَهمن و اردیبهشت

از پس شهریور اسپندارمد خرداد دان

پس امرداد است که‌ش بی مرگی آمد سرنوشت

اولین یعنی که یزدان زنده دانا بود

دومین اندیشه‌اش نیکوست بی‌پندار زشت

سومین نظم مقدس دان چهارم قدرت است

پنجمین از مهر خود ما را بَرَد اندر بهشت

از ششم دان تندرستی هفتمین بی مرگی اَست

خاص آن دهقان که ما را اندرین گلزار کِشت