|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تضاد میان سادگی و مسکینی از یک سو و خودبینی و تکبر از سوی دیگر اشاره میکند. او بیان میکند که اگر بر آتش بنشیند، به این معناست که در برابر مشکلات و چالشها نشسته است، اما اگر چشمش به آنچه بزرگتر از خود است، نیفتد، نشانهای از خودبینی و عدم تسلیم است. در کل، این اشعار به اهمیت تواضع و دوری از خودبینی اشاره دارند.
هوش مصنوعی: این بیت به مقایسه دو ویژگی انسانی میپردازد. در یک سو، ویژگیهایی چون سادگی، صداقت و تواضع قرار دارند که به نوعی نشانههایی از روحیهی سالم و دلسوزی هستند. در سوی دیگر، ویژگیهایی مثل خودبینی، غرور و سرکشی وجود دارند که نشاندهندهی نوعی تکبر و فاصله گرفتن از واقعیات هستند. این مقایسه به ما یادآوری میکند که انتخاب صفات مثبت و دوری از صفات منفی میتواند به سلامت روح و جامعه کمک کند.
هوش مصنوعی: اگر بر روی آتش نشسته باشم، نشان غیرت و محبت را نشان میدهد و اگر هم بر چشمان خود نشانی از تو بگذارم، نشان از محبت و عشق من به تو است که هرگز از یاد نخواهد رفت.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
همین شعر » بیت ۱
از سادگی و سلیمی و مسکینی
وز سرکشی و تکبّر و خودبینی
از سادگی و سلیمی و مسکینی
وز سرکشی و تکبر و خودبینی
تا شمع صفت مجردی نگزینی
در صفه جمع اولیا ننشینی
او نیز در آن ظلمت شب نورنداد
تا ترک نکرد صحبت شیرینی
از شیرینی چون به سخن بنشینی
از دو لب خود شکر به دامن چینی
در بوسه لب تو گویدم می بینی
هرگز شکر سرخ بدین شیرینی
از شیرینی چون به سخن بنشینی
وز دو لب خود شکر به دامن چینی
در بوسه مرا لب تو گوید بینی
هرگز شکر لعل بدین شیرینی
تا با خلقی، تو بیگمان بیدینی
تا قبلهٔ تو خلق بود مسکینی
از هرچه جز اوست دیده و دل بردوز
تا سلطنتِ اول و آخر بینی
امشب برو ای خواب اگر بنشینی
از آتش دل سزای سبلت بینی
ای عقل برو که تو سخن میچینی
وی عشق بیا که سخت با تمکینی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.