|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آمدم سر تا قدم در بند سودا همچنان
طوق در گردن همان زنجیر در پا همچنان
رفته بودم ز آتش امید در دل شعله‌ها
آمدم دل گرم از سوز تمنا همچنان
یار خسرو گشت شیرین و برید از کوهکن
کوهکن ره می‌برد در کوه خارا همچنان
پیش لیلی کیست تاگوید ز استیلای عشق
بازگشت از کعبه مجنون رند و رسوا همچنان
رو به شهر و ملک خویش آورد هر آواره‌ای
وحشی بی خان و مان در کوه و صحرا همچنان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر احساسات عاشقانه و دردی را که ناشی از دوری محبوب است، به تصویر می‌کشد. او خود را در بند عشق می‌بیند و از آتش امید به وصال می‌گوید. با اشاره به داستان‌های عاشقانه، مانند داستان خسرو و شیرین و نیز مجنون و لیلی، به تاثیر عشق بر زندگی افراد اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر خود را آواره در کوه و بی‌خانمان توصیف می‌کند و نشان می‌دهد که جدایی و عشق، او را در هر حالتی محصور کرده است.
هوش مصنوعی: به رغم این که از آتش امید دل‌سوزان دور شده‌ام، هنوز هم تمام وجودم درگیر عشق و آرزو است و مانند کسی که زنجیری به گردن و پایش است، اسیر همین حال و هوا هستم.
هوش مصنوعی: از دل آتش امید فاصله گرفته بودم و در شعله‌ها می‌سوختم، اما اکنون با سوز و اشتیاقی که دارم، دوباره دلگرم شده‌ام.
هوش مصنوعی: یار خسرو (شیرین) از کوهکن (کوهکن، از نام‌های دیگر مجنون) دور شد و به سمت کوه خارا (کوهی که در داستان‌هایشان معروف است) می‌رود، و همچنان در این مسیر در حال حرکت است.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس در برابر لیلی جرات ندارد که بگوید که عشق مجنون را به زمین زده و او را از کعبه، یعنی جایگاه مقدس، بازگردانده و حالا مجنون به عنوان یک انسان بی‌خانمان و رسوا در میان مردم زندگی می‌کند.
هوش مصنوعی: هر آواره‌ای که بی‌خانمان و سرگردان بوده، اکنون به سمت شهر و دیار خود بازگشته است، همچنان که وحشی در کوه و دشت معلق و آواره باقی مانده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.