ز شوق گفتگویش، نیست هوشی در شنیدنها
ز جوش مدعا، چیزی که پیدا نیست، گفتنها
بهر سو ناوک او رو گذارد، میدود از پی
نگاه حسرتم، چون رشته، از دنبال سوزنها
خیال قد رعنای تو، گویا جا در او دارد
که میگردد به گرد خاطرم، از خویش رفتنها
کدامین آفتاب امروز میآید برون یارب
که گلهای چمن دارند رنگ و بو به دامنها؟
اگر خواهی برآید مطلب، اول ترک مطلب کن
گذشتن بیشتر باشد در این ره از رسیدنها
مهیای همان شو کز برای خلق میخواهی
گریبان چاکی مقراض باشد از بریدنها
نمیگردد ز حق پر، تا ز خود خالی نمیگردی
که پرنورند، تا از خود تهی گشتند روزنها
فشار تنگی احوال کیفیت دهد دل را
شود واعظ، شراب ناب، انگور از فشردنها


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به اشتیاق و شوق گفتوگو با معشوق اشاره میکند و میگوید که در این حالت، توجه به دیگران از بین میرود. او با تصویر ناوک معشوق، دیدن زیباییهای معشوق را به دنبالهروی از او تشبیه میکند و تنهایی و حسرت خود را به تصویر میکشد. شاعر از نور آفتاب و شکوفهها یاد میکند و به دنبال لحظهای است که دیدار معشوق ممکن شود. همچنین، به این نکته میپردازد که برای رسیدن به حقیقت و عشق واقعی، باید از خودگذشتگی و فداکاری کرد. در نهایت، شاعر به نوعی فرایند فشرده شدن احساسات و دلایل عمیقتر در زندگی و عشق اشاره میکند.
هوش مصنوعی: از شوق دیدار او، دیگر گوشها توانایی شنیدن ندارند. از هیجان و اشتیاقی که در دل دارم، حقیقتی وجود ندارد که بخواهم بگویم.
هوش مصنوعی: او با تیرش به سمتهای مختلف میزند و من به دنبال نگاههایی هستم که دلم میخواهد و مانند رشتهای در پی سوزنها میدوم.
هوش مصنوعی: تصور زیبایی تو به نظر میآید که در دل و ذهن من جا دارد و پیوسته در اطراف یادهایم گردش میکند، در حالی که من از خودم دور میشوم.
هوش مصنوعی: کدام خورشید امروز در میتابد، ای خدا، که گلهای چمن عطر و رنگ زیبایی دارند روی دامنها؟
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به نتیجهای برسی، ابتدا باید از موضوع مورد نظر گذر کنی. در این مسیر، بیشتر از اینکه به هدف فکر کنی، باید به مراحل و پیشرفتها اهمیت بدهی.
هوش مصنوعی: برای دیگران آماده باش، چون برای بهبود وضعیت خود باید از کَران شجاعت و جراحتپذیری استفاده کنی و از آسیبها تجربه کسب کنی.
هوش مصنوعی: انسان زمانی میتواند به حقیقت نزدیک شود که از خود و خواستههای شخصی خود بگذرد و خالی از خود باشد. افرادی که از خود رهایی پیدا کردهاند، مانند روزنهایی پرنور هستند که نور حقیقت از آنها میگذرد.
هوش مصنوعی: تنگناهای زندگی میتوانند احساسات عمیق و تازهای به دل انسان ببخشند، مانند اینکه در شرایط سخت، شخصی به آگاهی و بصیرت دست پیدا کند، همچون شراب خالصی که از فشرده شدن انگور به دست میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زنها
که دود عود از خامی گریزد زیر دامنها
ز اقبال جنون آوردهام بیرون ز صحرایی
سر خاری که خون آرد برون از چشم سوزنها
تو با این روی آتشناک، مپسند آفتاب من
[...]
اَلا یٰا اَیُّها الْوَرقیٰ ثَریٰ تَثوِی اطْلَعِن عَنْها
که اندر عالم قدسی، ترا باشد نشیمن ها
قَدِ اسْتَوْکَرْتَ فی مَهوَی الغَواسِق عَن وَریٰ صَفْحٰا
خوشا وقتی که بودت با همآوازان پریدن ها
برون آی از حجاب تن، بپر بر ساحت گلشن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.