دوست داند زبان خاموشی
ناله! جان تو، جان خاموشی!
کام گوشی نکرده هرگز تلخ
یار شیرین‌زبان خاموشی
بد نیندیشد از برای کسی
همدم مهربان خاموشی
سرفراز، آن زبان که جای گرفت
چون الف در میان خاموشی
هست بی‌آب و رنگ لعل لبی
کآن نباشد ز کان خاموشی
از گزند جهان بکش خود را
در حصار امان خاموشی
خصم را افگند ز اسب غرور
نیزه جان‌ستان خاموشی
سر دشمن نیفگند در پیش
غیر تیغ زبان خاموشی
هست شیرین شدن به کام جهان
ثمر بوستان خاموشی
کس چرا رنجد از خموش؟ که نیست
خار در گلستان خاموشی
شوخ و جلف است بس کمیت زبان
مده از کف عنان خاموشی
نیست گوشی، وگرنه بسیار است
حرف‌ها در میان خاموشی
گر متاع نجات می‌طلبی
نیست جز در دکان خاموشی
باش واعظ خموش، زآنکه به وصف
نیست محتاج شان خاموشی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر درباره اهمیت خاموشی و توانایی نهفته در آن سخن می‌گوید. شاعر به دوست اشاره می‌کند که زبان خاموشی را می‌شناسد و ناله جان انسان را در سکوت می‌بیند. او مدعی است که خاموشی، خود یک همدم مهربان و منبع امنیت و آرامش است، در حالی که سخن گفتن ممکن است درد و غم به همراه داشته باشد. در واقع، شاعر بر این اعتقاد است که سکوت می‌تواند از گزند جهان محافظت کند و بیان ناپسند را از بین ببرد. او خاموشی را به عنوان مسیر نجات و حقیقت معرفی می‌کند و به نادانی کسانی که در خانه زبان کم سخن می‌گویند، اشاره می‌کند. در پایان، می‌گوید که در دنیای پرفشار، خاموشی منبعی برای آسایش و آرامش است.
هوش مصنوعی: دوست می‌داند که در سکوت چه ناله‌هایی وجود دارد! جان تو، جان سکوت است!
هوش مصنوعی: هرگز کسی که به تلخی زبان گفته، نتوانسته از شیرینی و رضایت دل بهره‌مند شود.
هوش مصنوعی: اگر کسی همراهی مهربان و ساکت داشته باشد، نباید درباره او بد فکر کند.
هوش مصنوعی: زبان سرفراز و پرقدرتی که مانند حرف "الف" در وسط سکوت قرار گرفته است، توانسته است خود را به خوبی نشان دهد و بر سکوت حاکم شود.
هوش مصنوعی: شخصی وجود دارد که لبانش مانند لعل (گوهری گرانبها) زیباست، اما این زیبایی بدون سخن گفتن و بیان احساساتش هیچ ارزشی ندارد.
هوش مصنوعی: از آسیب‌های دنیای بیرون خود را در آرامش و سکوت محافظت کن.
هوش مصنوعی: در اثر خودخواهی و تکبر، دشمن به راحتی و بدون هیچ زحمتی به زمین افتاد و در نهایت در خاموشی و سکوت باقی ماند.
هوش مصنوعی: دشمن را ناتوان نکن در حضور دیگران، با زبانی خاموش و بدون گفتار.
هوش مصنوعی: دنیا در نهایت به شیرینی و لذت می‌رسد، همانند میوه‌ای که از باغ سکوت به دست آمده است.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس چرا از سکوت و خاموشی رنج می‌برد؟ چون در محیط آرام و ساکت، هیچ چیز ناپسند و آزاردهنده‌ای وجود ندارد.
هوش مصنوعی: زبان تو بسیار بازیگوش و سبک‌سر است، بنابراین هیچ‌گاه اختیار خاموشی را از دست نده.
هوش مصنوعی: در میان سکوت، سخنان زیادی وجود دارد، اما گوش شنوایی نیست تا آنها را بشنود.
هوش مصنوعی: اگر به دنبال راه نجات هستی، جز در سکوت و آرامش چیزی پیدا نخواهی کرد.
هوش مصنوعی: ای واعظ، سکوت کن و حرف نزن، زیرا که تو نمی‌توانی به درستی وصف حال خاموشی را بیان کنی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.