×
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۵۸
زاهد، مرا که بیدل و دین آفریده اند
عیبم چه میکنی که چنین آفریده اند
روی تو بود قبله گه آسمانیان
روزی که آسمان و زمین آفریده اند
آه این چه قسمتست که هر محنتی که هست
[...]
۵ بیت