×
فیاض لاهیجی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۳۷
بیا که بی تو نه ساغر نه شیشه میماند
تو چون نباشی مجلس به بیشه میماند
تو رفتی از دل و در سینه آرزوت به جاست
که چون نهال شود کنده، ریشه میماند
ستم زیاده ز حد میکنی و پنداری
[...]
۵ بیت