گنجور

خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » بدایع الجمال » رباعیات » شمارهٔ ۱۰۳

 

هر دم برود ز باده هوشِ دلِ من

خونآب شود قدح ز جوشِ دلِ من

در دیر مغان چون درد دل گویم باز

ناقوس بنالد از خروش دل من

۲ بیت
خواجوی کرمانی