×
خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » بدایع الجمال » رباعیات » شمارهٔ ۱۰۳
هر دم برود ز باده هوشِ دلِ من
خونآب شود قدح ز جوشِ دلِ من
در دیر مغان چون درد دل گویم باز
ناقوس بنالد از خروش دل من
۲ بیت