×
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۸۶
گردر تر و خشک دهر گشتی همه هیچ
ور خار و گلی چو در گذشتی همه هیچ
گر ساده دلی ورت هزاران نقشست
در بحر فنا چو غرقه گشتی همه هیچ
۲ بیت