×
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۳۹
گفتی چمن بوقت گل ای همنفس خوش است
وقت تو خوش که مرغ مرا با قفس خوش است
بی روی دوست گشت گلستان چه فایده
گلبانگ مرغ و باد صبا یکنفس خوش است
ای عندلیب هر که بود با گل است خوش
[...]
۵ بیت