×
انوری » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۲۶۷
گل روز دو عرض میدهد مایهٔ خویش
زنهار میفکن تو بر آن سایهٔ خویش
او خود چو ببیند پس از آن پایهٔ خویش
در پای تو ریزد همه پیرایهٔ خویش
۲ بیت