×
اهلی شیرازی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶۱
تا چند باشد این غم پنهان که با من است
تا کی بلای تن کشد این جان که با من است
آسوده اند جان و دل من که با تواند
در زاری است دیده گریان که با من است
ظاهر نمی کنم غم خود کز علاج خلق
[...]
۵ بیت