سر از طاعت شاه یزدا‌ن پرست

مکش تا توانی ز عصیان برست

ما غریبان را ز ناکامی کنار جان پرست

دیده از خون جگر لبریز و دل ز افغان پرست

ره نمی یابد اجل هم بر سر بالین ما

بس که ماتمخانه ما از غم هجران پرست

نیستم آگه که بر دل ناوک شوقم که زد

[...]

از شکر دوست حوصله‌ام چون زمان پرست

دل هم پر است لیک چگویم چسان پرست

خالی نیم که هست وجود خلاء محال

مغزم اگرچه نیست ز خون استخوان پرست

دلی نی، ترنج آبله داریست در برم

[...]