×
سلیم تهرانی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۱
حاسد که همه دعوی لافش پوچ است
از مغز حیا، چو نافش پوچ است
از طبع زبان دراز، معنی مطلب
شمشیر کشیده را غلافش پوچ است
۲ بیت