چون نباشد ملامت و اتعاظ

بس بود جامهٔ برهنه حفاظ

دل به ره باز نیامد به فسون وعّاظ

زان که چون خشم فسون خوان تواش نیست حفاظ

غمزه هر لحظه به خونریز دلم تیز مکن

قَد کَفانِی قَتَلتَنی زَمَراتِ الالحاظ

چشم خوش خواب تو شد راهزن بیداران

[...]

دلا زبان بیان را به عشق کن الفاظ

که علم عشق معانی‌ست مابقی الفاظ

ز درس عشق چو استاد چند لفظم خواند

هزار دفتر معنی گشود از آن الفاظ

زهی کمال که حفظ نکات آیه نور

[...]