بس فتنه کز آن نگار برخاست

آشوب ز هر دیار برخاست

هر جا که دلیست صیدِ او شد

تا در طلبِ شکار برخاست

هرجا که چو گل به حسن بنشست

[...]

بازش هوس شکار برخواست

وز دلشدگان قرار برخاست

او مرکب ناز راند و از خلق

هر سوی فغان زار برخاست

او پیش شکار مست بگذشت

[...]

بگفت این و ز میان کار برخاست

وز آن خوش خوابگه بیدار برخاست

فغان از عاشقان زار برخاست

که باز آن دولت بیدار برخاست

چو گل را پرده از رخسار برخاست

صدای بوسه از گلزار برخاست

صبا زد آتشی بر جان بلبل

که دود تلخش از منقار برخاست

صبا چون دید از دیدن فرو ماند

[...]